Перайсьці да зьместу

Гера (мужчынскае імя)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
(Перанакіравана з «Гера»)
Ґера
лац. Giera / Hiera
Gero
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Іншыя формы
Варыянт(ы) Кер, Гіра
Зьвязаныя імёны Герэйка, Герыла, Герын / Керун, Геруць, Керш, Гербут, Гервала, Геральт, Гервід, Кірвік, Гервіла, Гервін, Гервойна, Гіргарт, Герат, Герод, Геркін, Герконт, Керман, Гермін, Германт, Керстын, Герстолт, Гертруда
Бутгер, Варгіра, Відугер, Вінгер, Вісігер, Гутгер, Кунгер, Мінгер, Маргер, Рутгер, Рэнігер, Сальгер, Сінгер, Стангір, Унгер, Эйгер
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Ґера»

Гера, Кер, Гіра — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Гера, Гіра або Кера (Gero, Giro, Kero) — імя германскага паходжаньня[1][2]. Іменная аснова -гер- (-гар-, -гір-) паходзіць ад стараісьляндзкага geirr, стараверхненямецкага gēr 'дзіда'[3][a]. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Герэйка (Герыка, Герка, Кірэйка, Кірык), Герыла (Керэль, Герла), Герын (Гірын), Керун, Геруць, Гербут (Кірбут, Гірбуд), Гервала, Геральт (Геральд), Гервід, Кірвік, Гервіла (Гірвіл), Гервін (Кервін), Герат (Гер’ят), Герод, Геркін (Кіркін), Керман (Герман), Гермін, Германт (Гірмунт, Гармонт), Керстэн (Керстын), Гертруда, Бутгер, Вазгір, Вінгер (Вінгір), Вісігер (Віскер), Кунгер, Мінгер, Маргер, Рутгер (Рудкір, Рукір), Сальгер, Сінгер, Стангір (Станкар, Штэнгер), Унгер, Эйгер. Адзначаліся германскія імёны Gerico (Gerecke, Kericho, Kiereck), Gerilo (Kerelo, Gerlo), Gerin (Girin), Keruni, Gerutha, Gerboth (Kerboto, Gerbodo), Gerwala, Gerold, Gerwid, Kerwic (Gerwic), Gerwilo (Garwilus), Gerwin (Kerwin, Girwin), Gerat (Gerath), Gaerod (Girod), Gerken, Kerman (German), Germinus, Geromont (Girmund, Garimund), Kersten (Kerstin), Gertrud (Gerdrud, Girtrudis), Butger, Wasger, Winger, Wisger (Uuisager, Weisker), Kunger, Minger, Margger, Rutger (Rudker, Rucker), Salger, Singer, Staniger (Stanker, Steiniger), Unger, Eygeirr.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Gero (Gira), Geric, Geryl[5], Gerinus, Gerun, Giersz (Gierasz, Girsz), Gerbołt, Gerbert, Gerad, Gerer, Gerard (Gerhard, Girhard), Gerkin, Gertrud (Girtrud), Gierwałt (Gierwołt, Geralt), Gerwart (Girwart), Gerwig (Gerwik, Girwik), Gerwin, Beringerius, Isinger, Lodgierz, Ludgierz, Osiger, Rodeger (Rodger, Rudeger, Rudiger), Witker, Udalgir[6].

У Прусіі бытавалі імёны Gerko / Gereke[b] (1355 і 1419 гады)[8][9], Garune / Gerune[c][11], Geruthe / Gerute[d][14], Geruscha[e] (1313 год)[14], Garene[f][17], Garbot / Garbute[g] (1353 і 1398 гады)[17], Gerkin[h] (1326 год)[8], Girman / German[i] (1352 і 1405 гады)[21], Germer[j][14], Girwyn / Gerwin[k][24], Wissegar[l] (1338, 1339, 1354 і 1360 гады)[28][29]. У 1656 годзе ў Каралявецкім унівэрсытэце навучаўся Joannes Gerra, Marggrabova-Borussus[30].

У Беластоку адзначалася германскае прозьвішча Геранці: Clavdius Gieranti[m] (1730 год)[32].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: curia Gery alias Staryny (13 студзеня 1460 году)[33]; два чоловеки… на имя Данюша Кгировича (24 чэрвеня 1508 году)[34]; покупил в бояр и в людеи Виленского повета… два чоловеки его отчизных на имя Данюша Кгировича (8 лютага 1514 году)[35]; woyth Zdan Kyer… Zdan Kyerowycz… Zdanu Kyeru (1552—1555 гады)[36]; Klim Gira (1593 год)[37]; Derewnia Michieykowa… Barys Gierowicz… Chila Gierowicz (1654 год)[38]; Jakub Kier… Iwan Kier (1738 год)[39]; Gierowicze… Gariszki (1744 год)[40]; Franciszek Gierycz (1745 год)[41]; Catharina Kierowiczowa (2 кастрычніка 1782 году)[42]; Ewa Giero (1811 год)[43][n].

Носьбіты

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Гіры (Giro) — літоўскія шляхецкія роды зь Вільні і ваколіцаў Лынтупаў і Сьвянцянаў[100][101].

Кярэвічы (Kierewicz) і Кірэвічы (Kirewicz) — літоўскія шляхецкія роды зь Вільні і Віленскага павету[102].

Кер’евічы — літоўскі шляхецкі род[103].

На 1900—1910 гады існаваў фальварак Гіраўшчына ў Амсьціслаўскім павеце Магілёўскай губэрні[104][105].

Вёскі з назвай Гіравічы існуюць на гістарычных Ашмяншчыне і Меншчыне, з назвай Гіры — на гістарычных Віленшчыне і Ашмяншчыне.

Заўвагі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. ↑ Польска-летувіская аўтарка Юстына Вальковяк прызнае брак адэкватнага тлумачэньня іменнай асновы -кір- зь летувіскай мовы, для іменных асноваў -гір- і -гірт- за найбольш адэкватнае прызнае gìrti 'піць', а для іменнай асновы -кер- — kerė́ti 'чараваць', keraĩ 'чары' або keróti 'добра расьці, пашырацца'[4] (не адзначаючы, аднак, часу першай фіксацыі адпаведных словаў і іх значэньняў у летувіскіх слоўніках)
  2. ↑ Адзначалася германскае імя Gerecke (Gierke)[7]
  3. ↑ Адзначалася германскае імя Geron[10]
  4. ↑ Адзначалася германскае імя Gerutha[12][13]
  5. ↑ Адзначалася германскае імя Gierasch[15]
  6. ↑ Адзначалася старажытнае германскае імя Garin (Gerin)[16]
  7. ↑ Адзначалася старажытнае германскае імя Gerboto[18]
  8. ↑ Адзначалася германскае імя Gerken[19]
  9. ↑ Адзначалася старажытнае германскае імя German[20]
  10. ↑ Адзначалася старажытнае германскае імя Germer[22]
  11. ↑ Адзначалася старажытнае германскае імя Gerwin (Girwin)[23]
  12. ↑ Адзначалася старажытнае германскае імя Uuisager[25] (Wisager[26], *Wisigar[27])
  13. ↑ Адзначалася старажытнае германскае імя Girand (Gerenta)[31]
  14. ↑ Таксама:
    • Геран, Гіран (адзначаліся старажытныя германскія імёны Geronius[44] і Keranus[45]): Anastazja Gieranowicz (1836 год)[46], у актах Вялікага Княства Літоўскага ўпаміналася сяло Гіраны каля Рэтава[47], на гістарычнай Ашмяншчыне існуе вёска Геранёны;
    • Герант (адзначалася старажытнае германскае імя Gerenta[31]): Franciszka Gierant (1825 год)[48];
    • Гербэр (адзначалася старажытнае германскае імя Gerbere[49]): Piotr Gerber (1806 год)[50], Jan Gierber (1838 год)[51];
    • Гірбіт (адзначалася старажытнае германскае імя Kerpato[49]): Girbyttowny (1671—1681 гады)[52];
    • Гервэр (адзначалася старажытнае германскае імя Gerwar[53], пазьнейшае Gerwer[54]): Гервэровіч (Gerwerowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў[55];
    • Гергут, Гаргот (адзначалася германскае імя Gergot[56], Girgott[57]): die Samayten vorzerte Gergutthen (29 сьнежня 1399 году)[58], Tatiana Katarzyna Gargotowicz (1818 год)[59];
    • Гіргейла, Гергел, Гергель, Гіргель (адзначалася германскае імя Gergele[60], Gergal[61]): земли Кгиркгейловъщины (6 чэрвеня 1532 году)[62], Woyta Girgiela (1616 год)[63], Федоръ Кгеркгел (1649 год)[64], Feliks Giergielewicz (1799 год)[65], Gergieliczowna (1804 год)[66], Ільля Гіргель — праваслаўны зь Дзісенскага павету, зьніклы ў Першую сусьветную вайну[67], Васіль Гіргель (1881—1938) — беларус з ваколіцаў Дрысы, забіты ўладамі СССР[68], у Польшчы адзначаецца прозьвішча Гергелевіч (Giergielewicz)[69];
    • Гергіл, Гіргіл, Кіргіл (адзначалася германскае імя Gergil[70]): людеи во Езенскои волости… Станка Киркгиловича (7 ліпеня 1513 году)[71], а Станка Кгиргиловича (сьнежань 1534 году)[72], Гергілевічы — літоўскі шляхецкі род[73], у Польшчы адзначаецца прозьвішча Гергілевіч (Giergilewicz)[69];
    • Гергаўд, Кергаўт (адзначалася германскае імя Girgott[57], Gergaud[74]): Nicolaus Kergowt (1670 год)[75], Anna Kergowdowa (1671 год)[75], Магдалена Мікалаеўна Мантвіловіч Урбанава Пятровіч Гергаўдовіч — расенская зямянка, якая ўпамінаецца ў 1596 годзе[76], у Прусіі адзначалася прозьвішча Gergaut[77];
    • Герард (адзначалася старажытнае германскае імя Gerard[78]): Gierard Szauman (1771 год)[79], Jerzy Gierardziewicz (1806 год)[80];
    • Гермут (адзначалася старажытнае германскае імя Germut[22]): Ewa Germutowicz (1820 год)[81];
    • Герстут: людей въ Езненъской волости… а Кгерстута з детми (сьнежань 1534 году)[82];
    • Гержад, Кіржад, Герзад, Гержат (адзначалася германскае імя Gersad[83], германскае імя Gersand[84]): Киржод (1537 год)[85], Блажеи Кгиръжодовичъ (1565 год)[86], Andrzej Gerzod… Jan Gierzod na miejscu rodzica swego Stanisława Gierzoda… Michał Gierzod… Mikołaj Gierzod… Jan Gierzod (1667 год)[87], Helena Gierżatowicz (1782 год)[88], pani Gierzedowiczowey… pani Gierzodowiczowey (1784 год)[89], Ґерзадовічы з Ґерзодаў — літоўскі шляхецкі род[90];
    • Герсуд, Гірсуд (адзначалася германскае імя Gersud[91]): cum Agnethæ Baniunowa de Gersudy (1697 год)[92], Girsudy (1744 год)[93]

Крыніцы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 573.
  2. ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 319—320.
  3. ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 98.
  4. ↑ Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 22—23.
  5. ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 7: Suplement. Rozwiązanie licznych zagadek staropolskiej antroponimii. — Kraków, 2002. S. 214.
  6. ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 67.
  7. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 573.
  8. 1 2 Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. S. 505.
  9. ↑ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 31.
  10. ↑ Barber H. British Family Names: Their Origin and Meaning, with Lists of Scandinavian, Frisian, Anglo-Saxon and Norman Names. — Longon, 1894. P. 59.
  11. ↑ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 28, 32.
  12. ↑ Nielsen O. Olddanske personnavne. — Kjøbenhavn, 1883. S. 29.
  13. ↑ Горенко О. Антропонімічний вимір постмодерної літератури. Монографія. — Берегове-Ужгород, 2020. С. 63.
  14. 1 2 3 Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 32.
  15. ↑ Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. S. 31.
  16. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 573, 601.
  17. 1 2 Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 28.
  18. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 577.
  19. ↑ Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 1971. S. 286.
  20. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 582.
  21. ↑ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 31, 33.
  22. 1 2 Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 583.
  23. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 588.
  24. ↑ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 33.
  25. ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 228.
  26. ↑ Nègre E. Toponymie générale de la France. Vol. 2. — Genève, 1991. P. 757.
  27. ↑ Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 1982. S. 522.
  28. ↑ Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. S. 737.
  29. ↑ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 119.
  30. ↑ Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. S. 551.
  31. 1 2 Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 574.
  32. ↑ Dacewicz L. Antroponimia Białegostoku w XVII—XVIII wieku. — Białystok, 2001. S. 115.
  33. ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 259.
  34. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 8 (1499—1514). — Vilnius, 1995. P. 261—262.
  35. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 9 (1511—1518). — Vilnius, 2002. P. 223—224.
  36. ↑ Писцовая книга Пинского и Клецкого княжеств, составленная Пинским старостою Станиславом Хвальчевским в 1552—1555 г. — Вильна, 1884. С. 197, 206.
  37. ↑ Ochmański J. Ludność litewska we włości obolce na białorusi wschodniej w XIV—XVI wieku // Acta Baltico-Slavica. T. 5, 1967. S. 154.
  38. ↑ Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 14. — Вильна, 1904. С. 16.
  39. ↑ Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 27. — Витебск, 1898. С. 169.
  40. ↑ Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
  41. ↑ Biolik M. Imiona poddanych klasztoru wigierskiego z 1745 roku // Prace Językoznawcze. Z. 10, 2008. S. 11.
  42. ↑ Stakliškių Švč. Trejybės bažnyčia, 1782 m. mirties įrašai, Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA
  43. ↑ Lipniszki, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  44. ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 101.
  45. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 574.
  46. ↑ Olkowicze, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  47. ↑ Indeks alfabetyczny miejscowości dawnego wielkiego Księstwa Litewskiego: A—K (Abakanowicze — Kujany). Wilno, 1929. S. 191.
  48. ↑ Porozów, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  49. 1 2 Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 575.
  50. ↑ Szczuczyn, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  51. ↑ Kielmy, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  52. ↑ Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 143.
  53. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 586.
  54. ↑ Knudsen G. Danmarks gamle personnavne. Bd. 1: Fornavne. — København, 1948. S. 364.
  55. ↑ Professor Jerzy Wisniewski, List of the XIXth century Suvalki region family names, Suwalki Genealogical Society
  56. ↑ Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Gergot, MyHeritage
  57. 1 2 Girgott (Familienname), GenWiki
  58. ↑ Das Marienburger Tresslerbuch der Jahre 1399—1409. — Königsberg, 1896. S. 60.
  59. ↑ Zasule (prawosł.), Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  60. ↑ Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Gergele, MyHeritage
  61. ↑ Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Gergal, MyHeritage
  62. ↑ Беларускі архіў. Т. 2. — Менск, 1928. С. 90.
  63. ↑ Walkowiak J. Współczesne nazwiska Polaków o możliwej genezie litewskiej nieobecne w LPŽ, poświadczone w kartotece antroponimicznej LKI // Onomastica (Wrocław). T. 64, 2020. S. 216.
  64. ↑ Реєстр Війська Запорозького 1649 року. — К., 1995. С. 407.
  65. ↑ Repla, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  66. ↑ Indeks nazwisk rodziców dzieci urodzonych w parafii (Nowe) Daugieliszki w latach 1800—1814
  67. ↑ Именной список №11 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. С. 176.
  68. ↑ Гіргель Васіль Паўлавіч (1881), Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР
  69. 1 2 Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 121.
  70. ↑ Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Gergil, MyHeritage
  71. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 9 (1511—1518). — Vilnius, 2002. P. 132.
  72. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 227 (8) (1533—1535). — Vilnius, 1999. P. 149.
  73. ↑ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Ґ, Згуртаваньне беларускай шляхты
  74. ↑ Prénom gergaud, sens et origine, origine nom
  75. 1 2 Sinkevičiūtė D. Dėl nesutrumpėjusių dvikamienių asmenvardžių kamieno gaud- variantų lietuvių kalboje // Baltistica. T. 48, Nr. 1 (2013). P. 122.
  76. ↑ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 4. ― Вильна, 1905. С. 58.
  77. ↑ GERGAUT, Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)
  78. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 579.
  79. ↑ Hedemann O. Historja powiatu brasławskiego. — Wilno, 1930. S. 433.
  80. ↑ Osowo, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  81. ↑ Turgiele, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  82. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 227 (8) (1533—1535). — Vilnius, 1999. P. 149.
  83. ↑ Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Gersad, MyHeritage
  84. ↑ Keith Briggs, Anglo-Saxon dithematic names
  85. ↑ Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 204.
  86. ↑ Popisy wojskowe pospolitego ruszenia Wielkiego Księstwa Litewskiego (1524—1566). — Białystok, 2018. S. 268.
  87. ↑ Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 2. — Warszawa, 2015. S. 82—83.
  88. ↑ Traby, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  89. ↑ Opisy parafii diecezji wileńskiej z 1784 roku. T. 2: Dekanat Mińsk. — Białystok, 2009. S. 145.
  90. ↑ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Ґ, Згуртаваньне беларускай шляхты
  91. ↑ Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Gersud, MyHeritage
  92. ↑ Kryniczyn lata 1697—1703 rejestr chrztów kościelnych
  93. ↑ Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
  94. ↑ Яўген Анішчанка, Велле инвентарь 1608 г. Полоцкое воеводство, Архіў гісторыка Анішчанкі, 25 жніўня 2017 г.
  95. ↑ Яўген Анішчанка, Чашники инвентарь 1632 г., Архіў гісторыка Анішчанкі, 8 сьнежня 2018 г.
  96. ↑ Яўген Анішчанка, Чашники 1633 г. инвентарь в Полоцком воеводстве(недаступная спасылка), Архіў гісторыка Анішчанкі, 25 лютага 2016 г.
  97. ↑ Яўген Анішчанка, инвентарь Эйшишского староства 1775 г., Архіў гісторыка Анішчанкі, 5 сьнежня 2015 г.
  98. ↑ Прибавление к № 55 Могилевских Губ. Ведомостей от 14 июля 1907 года. С. 3.
  99. ↑ Беларусь: жертвы сталинских репрессий, Белорусский «Мемориал»
  100. ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 500.
  101. ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 81.
  102. ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 567, 569.
  103. ↑ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на К, Згуртаваньне беларускай шляхты
  104. ↑ Słownik geograficzny... T. XV, cz. 1. — Warszawa, 1900. S. 558.
  105. ↑ Список населенных мест Могилевской губернии. — Могилев, 1910. С. 89.
Атрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Гера_(мужчынскае_імя)&oldid=2690271»