Гіль (імя)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Gill
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Іншыя формы
Варыянт(ы) Кіл
Зьвязаныя імёны Гілін, Кілбар, Гілімонт
Мазгіль, Таўцігіл
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Гіль»

Гіль, Кіл — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Гіла або Кіл, пазьней Гіль (Gilo, Kil, Gill) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова -гіл- (-кіл-) паходзіць ад германскага Gisala, Gisila 'патомак, нашчадак'[2]. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Гілін (Гілень), Кілбар, Гілімонт, Таўцігіл. Адзначаліся германскія імёны Gillin, Kilber (Gilberia), Gilmondus, Theudigilius.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Gilbert[3].

У Прусіі бытавала імя Gilbirs[a] (1261 год)[5]. У 1630 годзе ў Каралявецкім унівэрсытэце навучаліся Paulus Gilbertus, Grudentinus, Christophorus Gilbertus, Grudentinus… Borussi[6].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Стас Кил (верасень 1536 — жнівень 1537 году)[7]; Woicziech a Andrzey Giliewicy (1558 год)[8]; подданыи нашъ волости Кгереноинскеи з села Коревич Томушъ Кгилевичъ… Кгилевич (11 чэрвеня 1569 году)[9]; Юско Кгило (1649 год)[10]; Gile (1744 год)[11][b].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Стас Кіл — гарадзенскі баярын, які ўпамінаецца паміж 1536 і 1537 гадамі

Гілевічы (Gilewicz) гербу Навіна — літоўскі шляхецкі род зь Лідзкага павету[19].

На гістарычнай Полаччыне існуе вёска Гілі, на гістарычнай Ашмяншчыне — Гілішкі, у гістарычнай Прусіі — Гілішкен.

Заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Адзначалася старажытнае германскае імя Gilberia[4]
  2. ^ Таксама:
    • Гілейка: Laboriosis Joanne Gileyko, Stephanus Gileyko (1743 год)[12];
    • Гілют: Giluty (1744 год)[11];
    • Гілбут: на боярина нашого Миколая Александровича Кгилбутовича (25 ліпеня 1507 году)[13];
    • Гільвін: двор свои у волости Тельшовское на имя Вермяны… людми на имя з Кгильвиномъ и зъ братом его Межом (22 ліпеня 1528 году)[14], на гістарычнай Лідчыне існуе вёска Гільвінцы;
    • Гілагінт: Юрыи Кгилокгинтовичъ (1528 год)[15];
    • Гілгут: bayorum nomine Gilgut Genehutte (Хроніка Віганда)[16], Миколаи Кгилкгудовичъ (1528 год)[17];
    • Кільконт: Станиславъ Кильконтович (1528 год)[18]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 637—638.
  2. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 70.
  3. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 70.
  4. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 98.
  5. ^ Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. S. 505.
  6. ^ Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. S. 319.
  7. ^ Popisy wojskowe pospolitego ruszenia Wielkiego Księstwa Litewskiego (1524—1566). — Białystok, 2018. S. 74.
  8. ^ Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. С. 279.
  9. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 532 (10) (1569—1571). — Vilnius, 2001. P. 57.
  10. ^ Реєстр Війська Запорозького 1649 року. — К., 1995. С. 357.
  11. ^ а б Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
  12. ^ Dacewicz L. Antroponimia Białegostoku w XVII—XVIII wieku. — Białystok, 2001. S. 115.
  13. ^ Литовская метрика. Т. 1. — СПб., 1903. С. 565.
  14. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 14 (1524—1529). — Vilnius, 2008. P. 400.
  15. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 73.
  16. ^ Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. S. 536.
  17. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 78.
  18. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 101.
  19. ^ Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 3. — Rzeszów, 2001. S. 53.