Перайсьці да зьместу

Лінда

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Lindis
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Іншыя формы
Варыянт(ы) Ленд, Ленць
Зьвязаныя імёны Ліндзік, Ліндзін
Галінт
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Лінда»

Лінда — жаночае імя. Мужчынскае імя — Ленд (Ленць).

Лінта або Лінда, пазьней Ленд (Linto, Lindis, Lend) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова -лінд- (-лінт-, -ленд-) паходзіць ад стараверхненямецкага linta 'ліпавы (шчыт)'[2]. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Ліндзік, Ліндзін, Галінт. Адзначаліся германскія імёны Lindicke (Lindig), Lendinus, Galind.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Linda (Linde, Lenda), Lincyk (Linczyk), Lindinne, Lindetold[3].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: мужи… на Сенька Ленътевича (1478—1479 гады)[4]; Павелъ Линда[5], Витко Лентъвитовичъ[6] (1528 год)[a].

Лінды (Linda) гербу Ліндалітоўскі шляхецкі род зь Вількамірскага павету[13].

Ліндовічы — літоўскі шляхецкі род[14].

На гістарычнай Лідчыне існуе вёска Ленцішкі.

  1. Таксама:
    • Ліндыла (адзначалася германскае імя Lendel[7]): David Lindyłowicz (1 лютага 1702 году)[8];
    • Ліндарт (адзначалася германскае імя Lindert[1]): Jan Lindort (1817 год)[9];
    • Ліндаўт (адзначалася старажытнае германскае імя Lindolt[10]): Rafał Lindowt (1820 год)[11];
    • Даўглінт: люди наших бортевъ… Петка Довкглинтовича (12 траўня 1511 году)[12]
  1. 1 2 Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1059—1060.
  2. Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 174.
  3. Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 160—161.
  4. Lietuvos Metrika. Knyga 4 (1479—1491). — Vilnius, 2006. P. 149.
  5. Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 100.
  6. Lietuvos Metrika. Knyga 523 (1). — Vilnius, 2006. S. 166.
  7. Heintze A. Die deutschen Familien-Namen, geschichtlich, geographisch, sprachlich. — Halle, 1903. S. 186.
  8. Fejér J. Defuncti secundi saeculi Societatis Jesu. 1641—1740. Vol. 3: I—M. — Roma, 1988. P. 165.
  9. Widze, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  10. Pott A. F. Die Personennamen, insbesondere die Familiennamen und ihre Entstehungsarten, auch unter Berücksichtigung der Ortsnamen. — Leipzig, 1853. S. 232.
  11. Wilno św. Jana, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  12. Lietuvos Metrika. Knyga 25 (1387—1546). — Vilnius, 1998. P. 226.
  13. Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 6. — Rzeszów, 2006. S. 222.
  14. Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Л, Згуртаваньне беларускай шляхты