Перайсьці да зьместу

Герута (імя)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Gerutha
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Gero + суфікс з элемэнтам -т- (-t-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Герут, Геруць, Гаруць, Гірут, Гіруць, Геруд, Керут, Кірута
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Ґерута»

Герута (Гірута), Герут (Геруць, Гаруць, Гірут, Гіруць, Геруд, Керут) — жаночае і мужчынскае імёны, а таксама вытворнае ад іх прозьвішча.

Герута[1], Герут або Геруд (Gerutha, Geruthus, Gjerud[2]) — імя германскага паходжаньня[3], якое зьвязваюць зь імём Гера[4]. Іменная аснова -гер- (-гар-, -гір-) (імёны ліцьвінаў Гералт, Гермонт, Бутгер; германскія імёны Gerolt, Geromont, Butger) паходзіць ад стараісьляндзкага geirr, стараверхненямецкага gēr 'дзіда'[5]. Антрапанімічны суфікс-пашыральнік -ут- (-ut-) адзначаецца як у германскіх, так і ў славянскіх мовах[6].

У Польшчы гістарычна адзначаўся германскі антрапонім Герута (Gieruta)[7].

У Прусіі бытавала імя Garute / Geruthe[8]. Апроч таго, у Прусіі шырока бытавала прозьвішча Kerutt[9].

У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Геруць (Gieruć) і Керуць (Kieruć)[10].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Blasius Gerudou, Lithuanus (1569 год)[11]; pan Stanisław Soroka (z) Gieruciowa (1690 год)[12]; Gierucie (1744 год)[13]; Mateusz Giruta (1742 год)[14]; Piotr Gieruta (1746 год)[15]; Marianna Geruta (1747 год)[16]; Andrzej Girut (1748 год)[17]; Agata Giruć (1797 год)[18]; Katarzyna Gieruć (1801 год)[19]; Kazimierz Gierutowicz (1812 год)[20]; Jerzy Gierut (1826 год)[21]; Julianna Girutowicz (1834 год)[22].

Керут (Kerrutt) — прозьвішча, гістарычна зафіксаванае на тэрыторыі цяперашняй Летувы[28].

У актах Вялікага Княства Літоўскага ўпамінаўся маёнтак Керуцішкі ў Троцкім ваяводзтве[29].

На гістарычнай Гарадзеншчыне існуе вёска Геруцева, на гістарычнай Ашмяншчыне — Гіруці, на гістарычнай Меншчыне — Гаруцішкі, на гістарычнай Браслаўшчыне дзьве вёскі з назвай Геруцішкі.

  1. ↑ Райтаровська Н. Загадка походження Рагнара Лодброка // Феномен Європи: від традиційного до сучасного: збірник матеріалів студентсько-аспірантської наукової конференції (Львівський університет імені Івана Франка, 10-11 листопада 2017 р.). — Львів, 2017. С. 76.
  2. ↑ Navn anno 1900 på bokstaven G (недаступная спасылка), Navnene er hentet fra Folketellingen 1900, som du finner på Digitalarkivet.no, Slekt og Data
  3. ↑ Nielsen O. Olddanske personnavne. — Kjøbenhavn, 1883. S. 29—30.
  4. ↑ Горенко О. Антропонімічний вимір постмодерної літератури. Монографія. — Берегове-Ужгород, 2020. С. 63.
  5. ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 98.
  6. ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 204.
  7. ↑ Słownik historyczno-etymologiczny antroponimów ziemi chełmskiej (XVI—XVII wiek). — Warszawa, 2017. S. 98.
  8. ↑ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 28.
  9. ↑ KERUTT, Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)
  10. ↑ Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 121, 170.
  11. ↑ Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. S. 46.
  12. ↑ Krakowski S. Wykaz podatku podymnego powiatu wołkowyskiego z r. 1690 // Wiadomości Studium Historii Prawa Litewskiego. T. 1, 1938. S. 235.
  13. ↑ Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
  14. ↑ Uciana, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  15. ↑ Uciana, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  16. ↑ Uciana, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  17. ↑ Uciana, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  18. ↑ Oszmiana, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  19. ↑ Oszmiana, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  20. ↑ Wilno św. Kazimierza, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  21. ↑ Mołczadź, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  22. ↑ Holszany, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  23. ↑ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. С. 24.
  24. ↑ Герута Степан Михайлович(недаступная спасылка), Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі
  25. ↑ Геруть Владимир Андреевич, Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі
  26. ↑ НАРБ 1569-1-7-15, Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі
  27. ↑ Геруцкий Иосиф Иосифович, Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі
  28. ↑ Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 978.
  29. ↑ Indeks alfabetyczny miejscowości dawnego wielkiego Księstwa Litewskiego: A—K (Abakanowicze — Kujany). Wilno, 1929. S. 328.