Перайсьці да зьместу

Герэйка

Дадаць спасылкі
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Ґерэйка
лац. Gierejka / Hierejka
Gerecke
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Gero + суфікс з элемэнтам -к- (-k-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Герыка, Герка, Гірэйка, Кірэйка, Кірык
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Ґерэйка»

Герэйка (Герыка, Герка), Гірэйка, Кірэйка (Кірык) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Герыка або Керыка, пазьней Герке або Кірэк (Gerico, Gericho, Gerecke, Gereke[1], Kerico, Kericho, Gierke, Kiereck[2]) — імя германскага паходжаньня[3][4]. Іменная аснова -гер- (-гар-, -гір-) (імёны ліцьвінаў Гералт, Гермонт, Бутгер; германскія імёны Gerolt, Geromont, Butger) паходзіць ад стараісьляндзкага geirr, стараверхненямецкага gēr 'дзіда'[5].

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Geric (Gerich) і Gierko (Girko)[6].

У Прусіі бытавала імя Герэка (Герка): Gerko (1355 год)[7], Gereke (1419 год)[8]. У 1581 годзе ў Каралявецкім унівэрсытэце навучаўся Martinus Gerick, Bartenstenensis Borussus, у 1624 годзе — David Gericke, Regiomontanus Borussus, у 1628 годзе — Johannes Gericke, Regiomontanus Borussus, у 1649 годзе — Christianus Gercke, Regiomontanus Borussus[9]. Апроч таго, у Прусіі адзначалася прозьвішча Gericke[10].

Германскае імя Gerke бытавала ў XV ст. у Рызе[11].

У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Герэйкевіч (Gierejkiewicz) і Герэйка (Gierejko)[12].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Gerke von Labiow (Паведамленьні аб літоўскіх дарогах)[13]; Gerike Wintberg (1412 год)[14]; ludmi… Pawła Kiryka (1514 год, 1782—1783 гады)[15]; Родъ Кгерковъ[16], Серникъ Полюховичъ Керыкъ (1567 год)[17]; з роду Кгерковъ (15 верасьня 1568 году)[18]; земянинъ господарьский повету Ковенского Марко Андрушковичъ Кгерковича (18 чэрвеня 1582 году)[19]; Stanislawowi Giereykowi (1625 год)[20]; Gierke / Kierke (1636 год)[21]; Gireykowa wdowa (1671—1681 гады)[22]; Gierkiewicz Andrzej (1689 і 1691 гады)[23]; domek Wojciecha Gerekiewicza (1690 год)[24]; honestis Joanne Gieryk (1742 год)[25]; honestis Georgio Gieryk (1743 год)[25]; wieś Jawtakie… Antoni Gieryk, ogulnik… wieś Kalniany… Jakub Gieryk (24 студзеня 1770 году)[26]; Geryk (1953 год)[27].

Носьбіты

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  • Баляслаў Гірэйка (1894—?) — беларус з ваколіцаў Наваградку, які пацярпеў ад уладаў СССР[28]
  • Харытон Кірыковіч (1899—1938) — беларус з ваколіцаў Пінску, забіты ўладамі СССР[29]
  • Уладзімер Герка (1901—?) — беларус з ваколіцаў Слоніму, які пацярпеў ад уладаў СССР[30]
  • Павал Кірык (1912—1979) — беларус з ваколіцаў Слоніму, які пацярпеў ад уладаў СССР[31]

Кірэйкі (Kirejko) — літоўскі шляхецкі род з ваколіцаў Лынтупаў[32].

Герке (Gehrke) — прозьвішча, гістарычна зафіксаванае на тэрыторыі цяперашняй Летувы[33].

На 1903 год сяліба Герыкі і маёнтак Герыкішкі існавалі ў Шавельскім павеце Ковенскай губэрні[34].

На 1904 год існавала вёска Кірыкава (Кірыкова) у Смаленскім павеце Смаленскай губэрні[35].

На гістарычнай Слонімшчыне існуе вёска Гірыкі.

Крыніцы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. ↑ Knudsen G. Danmarks gamle personnavne. Bd. 1: Fornavne. — København, 1948. S. 351.
  2. ↑ Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. S. 31.
  3. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 573.
  4. ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 320.
  5. ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 98.
  6. ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 67.
  7. ↑ Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. S. 505.
  8. ↑ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 31.
  9. ↑ Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. S. 73, 279, 308, 508.
  10. ↑ GERICKE, Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)
  11. ↑ Siliņa-Piņķe R. Rufnamen in Riga im 15. Jahrhundert: Überlegungen über eine schichtenspezifische Namengebung // Die Stadt und ihre Namen. Bd. 2., 2013. S. 248.
  12. ↑ Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 121.
  13. ↑ Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. S. 680—681.
  14. ↑ Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. S. 711.
  15. ↑ Breslaujos dekanato vizitacija 1782—1783 m. Fontes Historiae Lituaniae, vol. VII. — Vilnius, 2008. P. 268.
  16. ↑ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 722.
  17. ↑ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1211.
  18. ↑ Jablonskis K. Archyvinės smulkmenos // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 415.
  19. ↑ Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 390.
  20. ↑ Walkowiak J. Współczesne nazwiska Polaków o możliwej genezie litewskiej nieobecne w LPŽ, poświadczone w kartotece antroponimicznej LKI // Onomastica (Wrocław). T. 64, 2020. S. 216.
  21. ↑ Paknys M. Vilniaus miestas ir miestieèiai 1636 m.: namai, gyventojai, sveèiai. — Vilnius, 2006. P. 157.
  22. ↑ Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 143.
  23. ↑ Pansevič V. Vilniaus miestiečių išsimokslinimas XVII—XVIII a. — Kaunas, 2017. P. 219—220.
  24. ↑ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo wileńskie 1690 r. — Warszawa, 1989. S. 51.
  25. 1 2 Dacewicz L. Antroponimia Białegostoku w XVII—XVIII wieku. — Białystok, 2001. S. 115.
  26. ↑ Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 35. — Вильна, 1910. С. 179.
  27. ↑ Małgorzata K. Frąckiewicz, Nazwiska litewskie w onomastykonie łomżyńskim. Nasze korzenie, cz. 1.
  28. ↑ Беларусь: жертвы сталинских репрессий, База данных «Польские спецпереселенцы в Вологодской обл.»
  29. ↑ Беларусь: жертвы сталинских репрессий, Белорусский «Мемориал»
  30. ↑ Беларусь: жертвы сталинских репрессий, Белорусский «Мемориал»
  31. ↑ Маракоў Л.У. Рэпрэсаваныя праваслаўныя свяшчэнна- і царкоўнаслужыцелі Беларусі 1917—1967: Энцыклапедычны даведнік: У 2 т. Т. 1. Кн.1. — Мн:, 2007. С. 279.
  32. ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 104.
  33. ↑ Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 657.
  34. ↑ Алфавитный список населенных мест Ковенской губернии. — Ковна, 1903. С. 380.
  35. ↑ Список населенных мест Смоленской губернии. — Смоленск, 1904. С. 377.
Атрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Герэйка&oldid=2671548»