Вера (мужчынскае імя)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Wero
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Іншыя формы
Зьвязаныя імёны Вярэйка, Вірла, Вірбольт, Вербут, Варгіра, Віргірд, Вірконт, Вірмонт
Лютувер
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Вера»

Вера — мужчынскае імя.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Вера або Вара (Wero, Vera[1], Varo) — імя германскага паходжаньня[2]. Іменная аснова -вер- (-вар-, -вір-) паходзіць ад германскага *war(j)a-, war(i)n 'абарона'[3]. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Вярэйка (Верыка, Варыка), Вірла, Вірбольт, Вербут, Віргірд, Вірконт, Вірмонт. Адзначаліся германскія імёны Wericho (Werica, Waraco), Werle, Virboldus (Werbold), Werboto, Wirgardus (Wergerd), Werecundus, Virmundis (Vermunt).

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Wierko (Wierka, Wierek), Werbar, Wirhard, Wiermirz, Warmut, Warmundus, Wernar[4].

У Прусіі бытавалі імёны Wyrike / Wariko[a] (1390 і 1394 гады)[6][7], Warpoda / Warpote[b] (1216 і 1400 гады)[6], Wirigaude[c] (1360 год)[10], Wirkand[d][7].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: земяне господарьские повету Упитского панъ Андрей Станиславовичъ Веровичъ (19 жніўня 1585 году)[12]; от небощыка Веровича (5 красавіка 1596 году)[13][e].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вэровічы (Werowicz) гербу Помянлітоўскі шляхецкі род зь Віленскага і Гарадзенскага паветаў[14].

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Адзначалася старажытнае германскае імя Waraco (Werica)[5]
  2. ^ Адзначаліся старажытныя германскія імёны Warbod і Warpoto (Warboto)[8]
  3. ^ Адзначалася старажытнае германскае імя Верыгаўд (Werigoz, у гэтай зафіксаванай у крыніцах форме адбыўся пераход gaud у goz)[9]
  4. ^ Адзначалася старажытнае германскае імя Wergand[11]
  5. ^ Таксама: Weronowicz (1669 год)[14]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Köbler G. Gotisches Wörterbuch. — Leiden — Köln, 1989. S. 705.
  2. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1533.
  3. ^ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 221.
  4. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 281—282, 285.
  5. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1533.
  6. ^ а б Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 116.
  7. ^ а б Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 118.
  8. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1534.
  9. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 610.
  10. ^ Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. S. 736.
  11. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1525.
  12. ^ Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 26. — Вильна, 1899. С. 35.
  13. ^ Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 32. — Вильна, 1907. С. 306.
  14. ^ а б Polska encyklopedja szlachecka. T. 12. — Warszawa, 1938. S. 108.
  15. ^ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 7. ― Вильна, 1909. С. 126, 188.