Тума

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Tumo
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Іншыя формы
Зьвязаныя імёны Дамейка, Туміла, Домін, Домаш, Тумар, Даматурт
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Тума»

Тума — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Тума або Дума (Tumo, Duomo) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова -дом- (-тум-) паходзіць ад гоцкага dōms 'вырак, суд; слава'[2]. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Дамейка (Дамека), Туміла (Таміла, Туміль, Тумель, Думель), Домін, Домаш (Доміш), Тумар (Домар), Даматурт. Адзначаліся германскія імёны Domke (Dommick), Tuomila (Tumila, Dummel), Domin, Domisch, Thumer (Domarius), Domedrudis.

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Damald (Domald)[3].

У Прусіі бытавала імя Dome (1342 год)[4].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Jan Tumowicz (1621 год)[5][a].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Тумы — прыгонныя зь вёскі Агароднікаў (Ашмянскі павет), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі[11].

Заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Таксама:
    • Дамавід: земль пустовъских у Еишискомъ повете… а Янишки Домовидовича (13 лютага 1511 году)[6];
    • Дамат: wieś Dowjacie… Michał Domatowicz (1782—1784 гады)[7]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 416.
  2. ^ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 95.
  3. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 35.
  4. ^ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 26.
  5. ^ Rejestry popisowe pospolitego ruszenia szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego z 1621 r. — Warszawa, 2015. S. 112.
  6. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 8 (1499—1514). — Vilnius, 1995. P. 434.
  7. ^ Pabaisko dekanato vizitacija 1782—1784 m.: atlikta Vilniaus vyskupo Ignoto Jokūbo Masalskio parėdymu. — Vilnius, 2010. P. 228.
  8. ^ Яўген Анішчанка, Чашники инвентарь 1632 г., Архіў гісторыка Анішчанкі, 8 сьнежня 2018 г.
  9. ^ Яўген Анішчанка, Чашники 1633 г. инвентарь в Полоцком воеводстве, Архіў гісторыка Анішчанкі, 25 лютага 2016 г.
  10. ^ Гецевич, А. К. Инвентарь местечка Липнишки 1773 года // Новая наука: гипотезы, взгляды и факты. Сборник научных трудов. Под общей редакцией С. В. Кузьмина. — Казань, 2017. С. 18.
  11. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 329.