Герстолт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Gero + Stalto
Іншыя формы
Варыянт(ы) Гірстолт, Гірстоўт, Гірстаўт, Гірштаўт
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Герстолт»

Герстолт (Гірстолт, Гірстоўт), Гірстаўт (Гірштаўт) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Гера або Гіра (Gero, Giro) і Сталта (Stalto) — імёны германскага паходжаньня[1][2]. Іменная аснова -гер- (-гар-, -гір-) (імёны ліцьвінаў Гералт, Гермонт, Бутгер; германскія імёны Gerolt, Geromont, Butger) паходзіць ад стараісьляндзкага geirr, стараверхненямецкага gēr 'дзіда'[3], а аснова -сталд- (-сталт-) (імёны ліцьвінаў Вінстаўт, Нястольт; германскія імёны Winstalt, Nistaldus) — ад гоцкага stalds 'які набывае, прагны'[4]. Адзначалася старажытнае германскае імя Heristalt (Heri-stalt)[5].

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Герстман (Gierstman)[6].

У Прусіі бытавала імя Geristot / Kerstaut (1360 год)[7][8].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Girstawt (Хроніка Віганда)[9]; у Медникох. Кгирстолъту два чоловеки (1440—1492 гады)[10]; пять чоловеков… а Кгирстовтовича (9 лістапада 1449 году)[11]; homines… Gyrsztholth (8—13 сакавіка 1462 году)[12]; Nicolao Gyhirstoltowycz (10 чэрвеня 1471 году)[13]; листъ боярина виленского Миколаевъ Кгирстовътовича… именя Миколаевы Кгирстовътовича в Моишокголе и въ Свире (6 жніўня 1496 году)[14]; nobili Nicolao Gerstoltowycz (3 лістапада 1505 году)[15]; Adam Girstowt… Andrzej Walentynowicz Girstowt… Władysław Girstowt (1667 год)[16]; P. Władysławem Girsztowtem[17], Daniel Girsztowt[18] (1690 год).

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 573, 1360.
  2. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 319—320.
  3. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 98.
  4. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  5. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 779, 1359.
  6. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 68.
  7. ^ Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. S. 505.
  8. ^ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 44.
  9. ^ Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. S. 671—672.
  10. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 21.
  11. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 61.
  12. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 274.
  13. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 2: 1468—1501. — Kraków, 1939. S. 317.
  14. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 6 (1494—1506). — Vilnius, 2007. P. 148.
  15. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 3: 1501—1507. — Kraków, 1948. S. 708.
  16. ^ Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 2. — Warszawa, 2015. S. 135.
  17. ^ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 134.
  18. ^ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 201.