Бой (імя)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Boio
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Іншыя формы
Варыянт(ы) Буй
Зьвязаныя імёны Буйвід, Бэер, Бумонт
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Бой»

Бой (Бое), Буй — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Бой, Буй, Бое або Бэе (Boje[1], Búi[2], Boio[3], Beie) — імя германскага паходжаньня[4]. Іменная аснова бой- (буй-, бэй-) зьнітоўваецца з швэдзкім boja 'ланцуг, кайданы'[5]. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Бэер, Бумонт. Адзначаліся германскія імёны Beieri, Bumund (Boemund).

Адзначалася гістарычнае бытаваньне ў Польшчы імёнаў Бой і Буй: Boy (1447 год), Buy (1427 год)[6].

У Прусіі бытавала імя Boyke[a] (1419 год)[8]. У 1602 годзе ў Каралявецкім унівэрсытэце навучаўся Matthias Boius, Regiomontanus Borussus, у 1621 годзе — Reinholdus Boie, Regiomontanus Borussus, у 1623 годзе — Fridericus Boie, Regiomontanus Borussus, у 1636 годзе — Joachimus Boye, Regiomontanus Borussus[9].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: въ слугъ путных Бряславъского повету: въ Юркгеля и его братьи — Буевичов (27 студзеня 1530 году)[10]; бояр повету Пеняньского… Яна Буевича (6 кастрычніка 1546 году)[11]; черезъ подданого лучайского Конъдрата Буя (18 студзеня 1566 году)[12][b].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Карын Бое (1900—1941) — швэдзкая пісьменьніца і паэтка

Заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Адзначалася старажытнае германскае імя Boiko[7]
  2. ^ Таксама:
    • Бойка (адзначалася старажытнае германскае імя Boiko[7]): Бойкен (Boyken) — вёска каля Рагніту ў Прусіі[13];
    • Буйвіл: Jan Buiwił (14 ліпеня 1606 году)[14], Parafia Daugieliska… Bujwiliszki (1784 год)[15];
    • Бойгал: Andrzey Boigolowicz… Hosczilo Buigieliew. (1558 год)[16];
    • Буконт (адзначалася германскае імя Boegunde[17]): княз Янъ Буконтович кустошь (1389—1402 гады)[18][19], Миколаи Буконтовичъ[20], Станиславъ Буконтовичъ[21] (1528 год);
    • Буман (адзначалася старажытнае германскае імя Buman[22]): у актах Вялікага Княства Літоўскага ўпаміналася сяло Буманы ў Ашмянскім павеце[23];
    • Бойнар: Бойнары (Bojnor) гербу Навіна — літоўскі шляхецкі род[24]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Nielsen O. Olddanske personnavne. — Kjøbenhavn, 1883. S. 14.
  2. ^ Lind E. H. Norsk-isländska dopnamn ock fingerade namn från medeltiden. — Uppsala, 1915. S. 180.
  3. ^ Anhang 3 Wörterbuch der gotischen Namen // Köbler G. Gotisches Wörterbuch. — Leiden — Köln, 1989.
  4. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 323.
  5. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 16.
  6. ^ Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 1. — Wrocław, 1965—1967. S. 206, 278.
  7. ^ а б Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 325.
  8. ^ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 19.
  9. ^ Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. S. 159, 252, 269, 387.
  10. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 224 (4) (1522—1530). — Vilnius, 1997. P. 356.
  11. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 234 (19) (1546—1548). — Vilnius, 2009. P. 49.
  12. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 249 (35) (1554—1568). — Vilnius, 2018. P. 442.
  13. ^ Палмайтис Л. Предложение по научной русификации исконных наименований перешедшей в состав России северной части бывшей Восточной Пруссии. — Европейский институт рассеянных этнических меньшинств, 2003. С. 43.
  14. ^ Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 160.
  15. ^ Jodczyk K. Opisy parafii diecezji wileńskiej z 1784 roku. T. 1: Dekanat Brasław. — Białystok, 2009. S. 44—45.
  16. ^ Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. С. 346, 581.
  17. ^ Thüngen L. F. Das Namenbuch: Nachschlagewerk der Namenkunde. — Aschaffenburg, 2003. S. 353, 1133
  18. ^ Поручная грамота за Ивана Жедивида (между 1389 и 1402), Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae
  19. ^ Кузьмин А. В. Титулованная знать Великого княжества Литовского в «Великой войне» 1409—1411 гг. против Тевтонского ордена // Вялікае княства Літоўскае і яго суседзі ў XIV—XV стст. Да 600-годдзя Грунвальдскай бітвы. Матэрыялы Міжнароднай навуковай канферэнцыі. Гродна, 8-9 ліпеня 2010 г. — Менск, 2011. С. 47.
  20. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 168.
  21. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 171.
  22. ^ Naumann H. Altnordische Namenstudien. — Berlin, 1912. S. 85.
  23. ^ Indeks alfabetyczny miejscowości dawnego wielkiego Księstwa Litewskiego: A—K (Abakanowicze — Kujany). Wilno, 1929. S. 52.
  24. ^ Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 6. — Rzeszów, 2006. S. 47.