Сар

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі

Сар (Шар), Сер — мужчынскае імя.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Сар, Сара або Сера (Sarus, Saro, Serre) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснов -сар- (-сер-) паходзіць ад гоцкага і германскага sarwa 'зброя'[2]. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Сарэйка (Сярэйка, Серака, Шарэйка), Сярбут, Сарвід, Сарвіла, Саргель, Саргоўд (Сарголт), Сарман (Шараман), Шармонт. Адзначаліся германскія імёны Saracho (Saricho, Serecho), Saraboto, Sarvidis, Sarvilo, Sargeli, Saregaud, Saraman, Sarmund (Saramund).

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Szarar, Saramek, Saramon (Sarman[3])[4].

У Прусіі бытавалі імёны Sarybod[a][6], Sarotte[b] (1412 год)[6].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Maxim Sarowicz (2 траўня 1558 году)[8]; Janowi y Kasprowi Sierowiczom (20 жніўня 1612 году)[9]; Jan Sarowicz (1688 год)[10][c].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сарэвічы (Sarewicz, Sorewicz) — літоўскія шляхецкія роды зь Вільні і Віленскага павету[13].

Шарэвічы (Szarewicz) гербу Бонча — літоўскі шляхецкі род[14].

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Адзначалася старажытнае германскае імя Sarabod[5]
  2. ^ Адзначалася старажытнае германскае імя Sarrato[7]
  3. ^ Таксама: Шарибор понесъ в Жомоит до тивуновъ (13 траўня 1561 году)[11]; generosae Elizabetae Sorgotowna (6 жніўня 1568 году)[12]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1299.
  2. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  3. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 7: Suplement. Rozwiązanie licznych zagadek staropolskiej antroponimii. — Kraków, 2002. S. 516.
  4. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 218, 220.
  5. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 440.
  6. ^ а б Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 90.
  7. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 195.
  8. ^ Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. С. 44.
  9. ^ Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 473.
  10. ^ Obst J. Rachunki miasta Wilna // Litwa i Ruś. Z. 7—9, 1913. S. 107.
  11. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 564 (50) (1553—1567). — Vilnius, 1996. P. 50.
  12. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 530 (8) (1566—1572). — Vilnius, 1999. P. 68.
  13. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 762, 785.
  14. ^ Polska encyklopedja szlachecka. T. 11. — Warszawa, 1938. S. 242.