Ран
| Ран лац. Ran | |
| Rano | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Рань |
| Зьвязаныя імёны | Раніла, Ранвід |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Ран» | |
Ран (Рань) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Рана, пазьней Ран (Rano, Rahn) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова -ран- паходзіць ад гоцкага *rana 'мыса дзіка' (у гонар галавы дзіка атрымаў назву клінаваты наканечнік)[2][a]. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Раніла, Ранвід. Адзначаліся германскія імёны Ranila, Ranvid.
Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Rangut[4].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: людеи а чотыры земъли пустовъских у Ракишъскои волости… а Борекъшу Роневича (30 кастрычніка 1536 году)[5]; у волости двора нашого Волковыского… людеи, на имя Ареста Раневича (14 сьнежня 1537 году)[6]; Wiktoria Ranowicz (1813 год)[7][b].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Ян Раневіч — шляхціч Наваградзкага ваяводзтва, які ўпамінаецца ў 1777 годзе[11]
- Мікалай Ран — беларус з ваколіцаў Капаткевічаў, забіты ў Другую сусьветную вайну[12]
На гістарычнай Ваўкавышчыне існуе вёска Ранявічы.
Заўвагі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Польска-летувіская аўтарка Юстына Вальковяк прызнае брак адэкватнага тлумачэньня іменнай асновы -ран- зь летувіскай мовы[3]
- ↑ Таксама:
- Рангіла, Рангайла (адзначалася старажытнае германскае імя Rangilus[8]): з сестрою рожоною Витолтовою… на имя Рангилою (Хроніка літоўская і жамойцкая)[9], Piotr Rongajło (1779 год)[10]
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1245.
- ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 189.
- ↑ Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 23.
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 204.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 19 (1535—1537). — Vilnius, 2009. P. 253.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 20 (1536—1539). — Vilnius, 2010. P. 121.
- ↑ Krzemienica, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 134.
- ↑ ПСРЛ. Т. 32. — М., 1975. С. 63.
- ↑ Krynki, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Яўген Анішчанка, Шляхта Новогрудского воеводства на сеймике 1777 г. Список, Архіў гісторыка Анішчанкі, 13 лютага 2016 г.
- ↑ НАРБ 1569-1-190-82, Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі