Перайсьці да зьместу

Стангір

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Staniger
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Stean + Gero
Іншыя формы
Варыянт(ы) Станкар, Штэнгер
Зьвязаныя імёны Керстэн
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Стангір»

Стангір (Станкар, Штэнгер) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Станігер, Станкер, Станкар, Штэнгер або Штайнігер (Staniger, Stanker[1], Stankar[2], Stenger[3], Steiniger[4]) і Керстын (Kerstin) — імёны германскага паходжаньня[5]. Іменная аснова -стэн- (-стан-, -стын-) (імёны ліцьвінаў Стангель, Керстэн, Станвіла; германскія імёны Stengel, Kerstin, Wilstan) паходзіць ад гоцкага stains 'камень'[6], а аснова -гер- (-гар-, -гір-) (імёны ліцьвінаў Гералт, Гермонт, Бутгер; германскія імёны Gerolt, Geromont, Butger) — ад стараісьляндзкага geirr, стараверхненямецкага gēr 'дзіда'[7].

У Польшчы гістарычна бытавала імя Гірстан: Presente… Girstano, ciue Brestensi (1308 год)[8].

У Прусіі бытавала імя Girstenne (1388 і 1389 гады)[9].

Варыянты імя ў гістарычным крыніцах: Jan Stangar / Stungur (20 кастрычніка 1655 году)[10]; dała jej mość pani Piotrowa Stangirowa (1675—1677 гады)[11]; Johannes Stancar Lithuano-Polonus (1767 год)[12]; Stanislaus Stankar Lithuano-Polonus (1770 год)[13]; Dnum Iacobum Stankar (18 чэрвеня 1770 году)[14].

Штэнгеры (Sztengier) — літоўскі шляхецкі род зь Віленскага павету[15].

Станкары (Stankar) гербу ўласнага — літоўскі шляхецкі род з Троцкага павету[16].

  1. ^ Björkman E. Nordische Personennamen in England in alt- und frühmittel-englischer Zeit: Ein Beitrag zur englischen Namenkunde. — Halle, 1910. S. 129.
  2. ^ Barber H. British Family Names: Their Origin and Meaning, with Lists of Scandinavian, Frisian, Anglo-Saxon and Norman Names. — Longon, 1894. P. 48.
  3. ^ Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. S. 77.
  4. ^ Andresen K. G. Konkurrenzen in der Erklärung der deutschen Geschlechtsnamen. — Heilbronn, 1883. S. 43, 140.
  5. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 572, 1359—1360.
  6. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 202.
  7. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 98.
  8. ^ Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 2. — Wrocław, 1968—1970. S. 119.
  9. ^ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 33.
  10. ^ Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 319, 322.
  11. ^ Žemaičių vyskupijos vizitacija 1675—1677 m. // Fontes Historiae Lituaniae. Vol. X, 2011. P. 110.
  12. ^ Album studiosorum Academiae Lugduno Batavae, 1575—1725. — Hagae Comitum, 1875. P. 1093.
  13. ^ Album studiosorum Academiae Lugduno Batavae, 1575—1725. — Hagae Comitum, 1875. P. 1102.
  14. ^ Lebedys J. Lietuvių kalba XVII—XVIII a. viešajame gyvenime. — Vilnius, 1976. P. 226.
  15. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 812.
  16. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 416.