Бэрт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Bert
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Іншыя формы
Варыянт(ы) Берт, Берць
Зьвязаныя імёны Бертэль, Берташ, Бэртальд
Альбэрт, Гербэрт, Гізбэрт, Даўбарт, Жыбарт, Кібарт, Кімбарт, Лобарт, Любарт, Лямпарт, Нарборт, Скольберт, Убарт, Эйбарт
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Бэрт»

Бэрт, Берт (Берць) — мужчынскае імя. Жаночае імя — Бэрта.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Берта, пазьней Бэрт (Berto, Bert) — імя германскага паходжаньня[1][2][3]. Іменная аснова -берт- (-бэрт-) паходзіць ад германскага berhta 'яркі'[4]. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны Бертэль, Берташ, Бэртальд, Альбэрт, Гербэрт, Гіжбэрт (Гізбэрт), Даўбарт, Жыбарт (Жыбэрт, Зыбарт, Зыбэрт), Кібарт (Кібэрт, Гібарт), Кімбарт, Лобарт, Любарт (Любэрт), Лямпэрт (Лямпарт), Нарборт (Норбэрт), Убарт, Эйбарт (Эбарт, Эберт). Адзначаліся германскія імёны Bertel, Bertsch, Berttold, Albert, Herbert, Gisbert, Daubert, Siebart (Sybert), Kibart (Kibbert, Gibert), Gimbert, Lobert, Lubert, Norbert, Ubert, Eibert (Ebart).

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Biert (Berta), Bertko, Biertołt (Bertułt), Adalbert, Albart, Alberta, Dalbert, Egbert, Gerbert, Gilbert, Gizebert, Godobert, Gumbert (Gumbirt, Gumbart), Gunbert, Ingbert, Lambert (Lampert, Lambart, Lampart), Libert, Lubert, Lutbert, Norbert, Olbert, Rudbert (Robert, Rubert), Rumpert (Rumpart), Szambert, Wibert, Zybert (Zybart)[5].

У Прусіі бытавала імя Lubart / Lubert[a] (1420 год)[7].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: службами в повете Переломъскомъ, на имя… а Берътя (22 лютага 1516 году)[8]; люди волкиницъкие… Петр Бертевич (сьнежань 1534 году)[9]; а Яна Бертевича (2 красавіка 1539 году)[10]; мурали Одельские Бертъ а Будрукъ Ноцковичи (13 красавіка 1539 году)[11]; тяглыхъ людей: <…> Бертя Петковича (19 студзеня 1540 году)[12]; суседы своими околичными, на имя Бертемъ, мураломъ (26 чэрвеня 1540 году)[13][b].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Адзначалася старажытнае германскае імя Lubert[6]
  2. ^ Таксама:
    • Бертэр (адзначалася старажытнае германскае імя Berter[14]): земъли нашы две пустых у повете Двора Высокого, на ймя: Бертеревъская (19 красавіка 1506 году паводле выпісу сьнежня 1534 году, паводле выпісу 16 кастрычніка 1533 году — Бейтеневъскую)[15]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 281.
  2. ^ Суперанская А. В. Словарь русских личных имён: Сравнение. Происхождение. Написание. — М.: Айрис-пресс, 2005. С. 262.
  3. ^ Усціновіч А. Слоўнік асабовых уласных імён. — Менск, 2011. С. 47.
  4. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 16.
  5. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 17—18.
  6. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 851.
  7. ^ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 53.
  8. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 7 (1506—1539). — Vilnius, 2011. P. 616.
  9. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 227 (8) (1533—1535). — Vilnius, 1999. P. 148, 171.
  10. ^ Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 17. Акты Гродненского земского суда. — Вильна, 1890. С. 87.
  11. ^ Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 17. Акты Гродненского земского суда. — Вильна, 1890. С. 92.
  12. ^ Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 17. Акты Гродненского земского суда. — Вильна, 1890. С. 260.
  13. ^ Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 17. Акты Гродненского земского суда. — Вильна, 1890. С. 352.
  14. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 289.
  15. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 227 (8) (1533—1535). — Vilnius, 1999. P. 145, 163.