Тыбарт
| Тыбарт лац. Tybart | |
| Tiebert | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Teudo + Bert |
| Іншыя формы | |
| Вытворныя формы | Даўбарт |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Тыбарт» | |
Тыбарт — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвіча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Тэўтбэрт або Тыбэрт (Teutbert, Tiebert[1], Tibert[2]) — імя германскага паходжаньня[3]. Іменная аснова -тэўд- (-дэўт-, -тыд-) (імёны ліцьвінаў Таўтвід, Таўтывіл, Таўтгерд; германскія імёны Teutwidis, Theudowills, Teutgerdis) паходзіць ад гоцкага þiuda[4], германскага þeudo[5] 'род, народ'[6], а аснова -берт- (-бэрт-, -барт-) (імёны ліцьвінаў Зыбарт, Кібарт, Любарт; германскія імёны Siebart, Kibart, Lubert) — ад германскага berhta 'яркі'[7].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Янъ Павловичъ Тыбортъ (1567 год)[8].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Ян Паўлавіч Тыбарт — эйшыскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1567 году
Глядзіце таксама
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 67.
- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 283.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1422.
- ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 209.
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 34.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 19.
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 16.
- ↑ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 767.