Гарыла (імя)
Выгляд
| Гарыла лац. Haryła | |
| Harilo | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Hari + суфікс з элемэнтам -л- (-l-) |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Герала, Гірыла |
| Вытворныя формы | Кароль |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Гарыла» | |
Гарыла, Герала (Гірыла) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Герыла або Гарыла (Herilo, Harilo[1]) — імя германскага паходжаньня[2]. Іменная аснова -гер- (-ер-) (імёны ліцьвінаў Герман, Гунтэр, Кіндэр; германскія імёны Herman, Gunter, Kinder) паходзіць ад гоцкага harjis[3], германскага heri 'войска, загон' або гоцкага hairus[4], германскага heru 'меч'[5].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Андреи Горыловичъ (1528 год)[6]; Agata Haryła (1779 год)[7].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Андрэй Гарылавіч — наваградзкі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Reinsma R. French (or would-be French) Toponyms in the Netherlands // Amsterdamer Beiträge zur älteren Germanistik. Bd. 70, 2013. S. 152.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 764.
- ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 143.
- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 124.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
- ↑ Перапіс войска ВКЛ 1528 года. Метрыка ВКЛ. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 63.
- ↑ Czyrkowicze, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Г, Згуртаваньне беларускай шляхты