Ермін
| Ермін лац. Jermin | |
| Ermin | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Heri + Minno |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Герамін |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Ермін» | |
Ермін, Герамін — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Ермін, Ермен або Герміна (Ermin, Ermen, Hermina) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова -гер- (-ер-) (імёны ліцьвінаў Герман, Гунтэр, Кіндэр; германскія імёны Herman, Gunter, Kinder) паходзіць ад гоцкага harjis[2], германскага heri 'войска, загон' або гоцкага hairus[3], а аснова -мін- (-мен-) (імёны ліцьвінаў Мінят, Асьміна, Гальмін; германскія імёны Miniatus, Osminna, Galmin) — ад гоцкага minan 'менаваць, памятаць, любіць'[4], minthi 'памяць'[5].
Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Hermino і Hermen[6].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Wincenty Hieramin (1825 год)[7].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Антон Ерміновіч — шляхціч Гарадзенскага павету, які ўпамінаецца ў 1783 годзе[8]
На 1904 год існавала вёска Ерменева ў Бельскім павеце Смаленскай губэрні[9].
Глядзіце таксама
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 474—475.
- ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 143.
- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 124.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 169.
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 101.
- ↑ Ostrowiec, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Яўген Анішчанка, Шляхта Гродненского повета на сеймике 1783 г., Архіў гісторыка Анішчанкі, 4 лютага 2017 г.
- ↑ Список населенных мест Смоленской губернии. — Смоленск, 1904. С. 53.