Гінтэр

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Genther
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Gento + Heri
Іншыя формы
Варыянт(ы) Гентар, Гінтар
Зьвязаныя імёны Erigand
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Гінтэр»

Гінтэр, Гінтар, Гентар — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Гентэр (Genther, Genter[1]) і Эрыганд (Erigand) — імёны германскага паходжаньня[2]. Іменная аснова -генд- (-гент-, -гінт-) (імёны ліцьвінаў Гентыла, Агінт, Эйгінт; германскія імёны Gentile, Aginto, Eigint) паходзіць ад гоцкага gands 'посах', пераноснае 'чары'[3], а аснова -гер- (-ер-) (імёны ліцьвінаў Герман, Гунтэр, Кіндэр; германскія імёны Herman, Gunter, Kinder) — ад гоцкага harjis[4], германскага heri 'войска, загон' або гоцкага hairus[5], германскага heru 'меч'[6].

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Ginter[7].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: надъ рекою Кгенторомъ… рекою Кгенторомъ (1554 год)[8]; Maciey Ginter (15 траўня 1567 году)[9]; succollectorowi iego Krzysztofowi Ginterowi (7 ліпеня 1682 году)[10]; презъ пана Кгинтера, писара целного (1684 год)[11]; Michał Ginter (1690 год)[12]; Alberto Giendarz (1734 год)[13]; Adalberto Gendarz (1737 год)[13]; laboriosis Adalberto Gendar (1742 год)[13]; Adalberto Giendar (1744 год)[13]; Michał Ginter Chorąży Petyhorski Deputat na Trybunał z Wdztwa Nowogrodzkiego (4 кастрычніка 1765 году)[14]; Michał Ginter pod. woj. nowogródzkiego (20 жніўня 1788 году)[15]; Michał Ginter stolnik woj. nowogródzkiego (16 лістапада 1790 году)[16].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гінтэры[19] (Ginter) — літоўскі шляхецкі род зь Вільні[20].

Гінтарэвічы — парафіяне касьцёла ў Нягневічах (Наваградчына) на 1848 год[21].

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. S. 30.
  2. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 595, 770.
  3. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  4. ^ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 143.
  5. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 124.
  6. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  7. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 84.
  8. ^ Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 8. — Вильна, 1870. С. 3.
  9. ^ Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 25. — Вильна, 1898. С. 104.
  10. ^ Беларускі архіў. Т. 1. — Менск, 1927. С. 193.
  11. ^ Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 2. — Витебск, 1871. С. 124.
  12. ^ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo nowogródzkie 1690 r. — Warszawa, 2002. S. 51.
  13. ^ а б в г Dacewicz L. Antroponimia Białegostoku w XVII—XVIII wieku. — Białystok, 2001. S. 114.
  14. ^ Рыбчонак С. Акт кампуту шляхты Наваградскага ваяводства ад 4 кастрычніка 1765 г. // Герольд Litherland. № 21, 2019. С. 97.
  15. ^ Lietuvos Didžiosios Kunigaikštystės seimelių instrukcijos (1788—1790). — Vilnius, 2015. P. 224.
  16. ^ Lietuvos Didžiosios Kunigaikštystės seimelių instrukcijos (1788—1790). — Vilnius, 2015. P. 231.
  17. ^ Яўген Анішчанка, Шляхта Новогрудского воеводства. Генеральный попис 1765, Архіў гісторыка Анішчанкі, 18 красавіка 2016 г.
  18. ^ Рыбчонак С. Менскія варштаты ў 1-й чвэрці 19 стагодзьдзя (Нарысы з гісторыі вольнамулярскага руху на Беларусі) // Годнасьць. № 1 (2), 1994. С. 12.
  19. ^ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Ґ, Згуртаваньне беларускай шляхты
  20. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 499.
  21. ^ Яўген Анішчанка, Негневичи костел в Новогрудском уезде прихожане 1848, Архіў гісторыка Анішчанкі, 30 сакавіка 2016 г.