Бінель
| Бінель лац. Biniel | |
| Benilo | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Ben + суфікс з элемэнтам -л- (-l-) |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Бэнэль, Бініль |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Бінель» | |
Бінель (Бэнэль, Бініль) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Беніла (Benilo) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова бін- (бен-) (імёны ліцьвінаў Беніка, Бінэрт, Бімунт; германскія імёны Bennico, Benert, Bemund) паходзіць ад стараверхненямецкага bina 'пчала'[2] або ёсьць скаротам асновы берн- (бірн-)[3].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Magdalena Benelewicz (1738 год)[4].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Марцін Бініль — праваслаўны з Троцкага павету, зьніклы ў Першую сусьветную вайну[5]
Бінэлі (Binnel) — літоўскія шляхецкія род зь Лідзкага і Віленскага паветаў[6].
Бінелевічы (Binielewicz) — літоўскі шляхецкі род зь Вільні[7].
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 258, 989.
- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 58.
- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 54.
- ↑ Kroże, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Именной список №730 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. С. 11667.
- ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 45, 410.
- ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 409.