Перайсьці да зьместу

Радзіла

Дадаць спасылкі
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Радзіла
лац. Radziła
Radila
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Rado + суфікс з элемэнтам -л- (-l-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Радзель, Радуль, Ратэла
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Радзіла»

Радзіла (Радзель, Радуль, Ратэла) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Радзіла, Раціла або Радул, пазьней Радэль (Radila, Ratilo, Radulus, Radel) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова -рад- (-рат-) (імёны ліцьвінаў Радзівіл, Раталт, Конрад; германскія імёны Ratwilius, Ratolt, Konrad) паходзіць ад гоцкага *rêþs[2], германскага rad- 'рада'[3].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: от Радиле (XIII ст.)[4]; Радиловичи (1440—1492 гады)[5]; путными бояри… Станиславомъ Раделем (20 траўня 1496 году)[6]; in Pruzona terram nuncupatam Radzilowsczyna (20 або 23 чэрвеня 1522 году)[7]; Янко Радиловичъ (6 лютага 1520 году)[8]; Radziel (1558 год)[9]; Radziel Piotrowicz (2 траўня 1558 году)[10]; Rodziel Piotronicz (1563 год)[11]; посланникъ литовской панъ Янъ Радиловичъ Голубитцкой (1597 год)[12]; Радулъ… Радуль Металченъко… Радул Маръченко… Радулъ Волошин… Радуль Олексеенъко (1649 год)[13]; Woysiech Ratul (2 студзеня 1653 году)[14]; Radzielewicz… Radziłowicz… Rodziłowicz (1671—1681 гады)[15]; Radziłowicze (1744 год)[16]; Jan Ratel (8—10 лютага 1779 году)[17]; Andrzej Radziłłowicz (1797 год)[18]; Stanisław Radziłowicz (1819 год)[19]; Adam Rateło (1820 год)[20]; Marcin Radziłło (1841 год)[21]; Ewa Radziło (1843 год)[22].

Носьбіты

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Радулевічы (Radulewicz) — прыгонныя зь вёскі Растынянаў (Віленскі павет), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі[23].

Радулевічы (Radulewicz) — літоўскі шляхецкі род з Троцкага павету[24].

Радзяловічы (Radziełowicz) — літоўскі шляхецкі род з Троцкага павету[25].

На 1910 год існаваў хутар Радзелеў у Чэрыкаўскім павеце Магілёўскай губэрні[26].

На памежжы гістарычных Мазыршчыны і Піншчыны існуе вёска Радзілавічы.

Крыніцы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1207.
  2. ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 193.
  3. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  4. 1 2 Зализняк А. А. Древненовгородский диалект. 2-е изд. — М., 2004. С. 519, 790.
  5. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 35.
  6. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 234 (19) (1546—1548). — Vilnius, 2009. P. 166.
  7. ↑ Акты, отно­ся­щи­е­ся к исто­рии Запад­ной Рос­сии. Вып. 2. 18‑я и 32 кни­ги запи­сей Литовской мет­ри­ки: Мет­ри­ка коро­ле­вы Боны. — Москва, 2018. С. 267.
  8. ↑ Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 7. — Вильна, 1870. С. 11.
  9. ↑ Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. С. 6.
  10. ↑ Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. С. 57.
  11. ↑ Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 2. — Вильна, 1882. С. 488.
  12. ↑ Сибирский Сборник. Т. 1. — Москва, 1844. С. 131.
  13. ↑ Реєстр Війська Запорозького 1649 року. — К., 1995. С. 148, 251, 255, 359, 410.
  14. ↑ Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 181.
  15. ↑ Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 186—187.
  16. ↑ Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
  17. ↑ Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 282.
  18. ↑ Holszany, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  19. ↑ Widze, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  20. ↑ Komaje k. Postaw, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  21. ↑ Hoduciszki, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  22. ↑ Hoduciszki, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  23. ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 521.
  24. ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 388.
  25. ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 389.
  26. ↑ Список населенных мест Могилевской губернии. — Могилев, 1910. С. 216.
Атрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Радзіла&oldid=2674461»