Сабіла (імя)
| Сабіла лац. Sabiła | |
| Sabilo | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Saba + суфікс з элемэнтам -л- (-l-) |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Сабела, Сабуль, Забіла, Забела, Забель, Шабель, Жабела |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Сабіла» | |
Сабіла (Сабела, Сабуль, Забіла, Забела, Забель, Шабель, Жабела) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Сабіла або Сабула, пазьней Забэль (Sabilo, Sabila[1], Sabulo, Sabel[2]) — імя германскага паходжаньня[3]. Іменная аснова саб- (імёны ліцьвінаў Сабіна, Шабэр; германскія імёны Sabine. Sabherus), магчыма, паходзіць ад асновы саў-[4] (імёны ліцьвінаў Савіла, Савігайла, Саўгут; германскія імёны Savilo, Savigello, Savegodo).
У Польшчы ў 1506 годзе і ў XVII ст. адзначалася прозьвішча Sabela[5].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Ян Забелич[6], Янъ Забеличъ… Микита Забеличъ самъ. Василь Забеличъ самъ. Анъдреи Забеличъ самъ[7], Забела Петрашевич[8], Мартинъ Забеловичъ[9] (1528 год); Ян Забелич (1524—1566 гады)[10]; дворане господаръскии… Янъ Забеличъ (13 лютага 1540 году)[11]; Матеи Забеличъ (1565 год)[12]; слугу Матея Забилича… Матей Забеличъ… Матусъ Забела (1567 год)[13]; do starszenstwa w cechu Sabiły… przez Andrzeia Sabiłę, starszego… Andrzeia Sabiły (1642 год)[14]; Antoni Sabulewicz (1806—1816 гады)[15]; Prakseda Sabiłowa (1874 год)[16]; Jerzy Sabiło (29 сьнежня 1893 году)[16]; Felicyjan Sabiłło (8 кастрычніка 1908 году)[16].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Ян Забеліч — рудамінскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
- Ян, Мікіта, Васіль і Андрэй Забелічы — ваўкавыскія баяры, якія ўпамінаюцца ў попісе войска ВКЛ 1528 году
- Забела Пятрашавіч — расенскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году
- Марцін Забелавіч — коршаўскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году
- Флор Сабіла — шляхціч Менскага ваяводзтва, які ўпамінаецца ў 1765 годзе[17]
- Іван і Міхал Жабяловічы — жыхары Вільні на 1906 год[18][19]
- Іван Шабялевіч — каталік зь Вількамірскага павету, паранены ў Першую сусьветную вайну[20]
- Каятан Сабіла — беларус з ваколіцаў Ашмянаў на 1907 год[21]
- Фёдар Сабіла — праваслаўны з ваколіцаў Беніцы, зьніклы ў Першую сусьветную вайну[22]
- Міхал Забела (1847—?) — беларус з ваколіцаў Лепелю, які пацярпеў ад уладаў СССР[23]
- Пётар Сабіла (1879—?) — беларус з ваколіцаў Івянцу, які пацярпеў ад уладаў СССР[24]
- Эрнэст Сабіла (1932—2022) — беларускі пратэстанцкі рэлігійны і грамадзкі дзяяч, дысыдэнт
Сабілы — прыгонныя зь вёскі Сівіцы (Ашмянскі павет), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі[25].
Забяловічы (Zabiełowicz, Zabiałowicz) — прыгонныя зь вёсак Даўбянаў і Ёдзішкаў (Віленскі павет), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі[26].
Жабяловічы (Żabiełowicz) — прыгонныя зь вёскі Павалкаў (Віленскі павет), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі[26].
Сабелы — парафіяне царквы ў Лапічах (Меншчына) на 1870—1883 гады[27].
Сабілы[28] (Sabiłło) — літоўскі шляхецкі род зь Вільні[29].
Сабулевічы (Sabulewicz) гербу Лебедзь — літоўскі шляхецкі род[30].
Забілы (Zabiło) — літоўскі шляхецкі род з Троцкага павету[31].
Назву Забелішкі маюць два хутары на гістарычнай Віленшчыне, назву Забелы — вёскі на гістарычных Случчыне і Полаччыне.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. P. 479.
- ↑ Kehrein J. Nassauisches Namenbuch. — Weilburg, 1863. S. 92.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 990, 1286.
- ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 196.
- ↑ Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku. T. 4: Pl—St. — Kraków, 2013. S. 300.
- ↑ Перапіс войска ВКЛ 1528 года. Метрыка ВКЛ. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 68.
- ↑ Перапіс войска ВКЛ 1528 года. Метрыка ВКЛ. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 97.
- ↑ Перапіс войска ВКЛ 1528 года. Метрыка ВКЛ. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 163.
- ↑ Перапіс войска ВКЛ 1528 года. Метрыка ВКЛ. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 165.
- ↑ Popisy wojskowe pospolitego ruszenia Wielkiego Księstwa Litewskiego (1524—1566). — Białystok, 2018. S. 100.
- ↑ Литовская метрика. Книга № 228. — Москва, 2008. С. 296.
- ↑ Popisy wojskowe pospolitego ruszenia Wielkiego Księstwa Litewskiego (1524—1566). — Białystok, 2018. S. 360.
- ↑ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 819.
- ↑ Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 10. — Вильна, 1874. С. 275—276, 279
- ↑ Maciejauskienė V. Gruzdžių pavardės: istorija ir dabartis // Lietuvos lokaliniai tyrimai. 2010. P. 16.
- 1 2 3 Сакалоўская А. Кальварыя. — Менск, 1997. С. 131.
- ↑ Яўген Анішчанка, Попис шляхты Минского воеводства 1765 г., Архіў гісторыка Анішчанкі, 24 сьнежня 2017 г.
- ↑ Список лиц, пользующихся правом участия в выборах в Государственную Думу по 2-му избирательному участку г. Вильны. — Вильна, 1906. С. 28.
- ↑ Список лиц, пользующихся правом участия в выборах в Государственную Думу по 1-му избирательному участку г. Вильны. — Вильна, 1906. С. 48.
- ↑ Именной список №410 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. С. 6554.
- ↑ Прибавление к № 57 Виленских Губернских Ведомостей, 1907. С. 27.
- ↑ Именной список №34 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. С. 541.
- ↑ Маракоў Л.У. Рэпрэсаваныя праваслаўныя свяшчэнна- і царкоўнаслужыцелі Беларусі 1917—1967: Энцыклапедычны даведнік: У 2 т. Т. 1. Кн.1. — Мн:, 2007. С. 205.
- ↑ Сабіла Пётр Юр'евіч (1879), Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР
- ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 263, 353.
- 1 2 Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 834.
- ↑ Яўген Анішчанка, церковь Лапичи Игуменского уезда. Прихожане, Архіў гісторыка Анішчанкі, 10 чэрвеня 2015 г.
- ↑ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на С, Згуртаваньне беларускай шляхты
- ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 759.
- ↑ Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 5. — Rzeszów, 2001. S. 5.
- ↑ Polska encyklopedja szlachecka. T. 12. — Warszawa, 1939. S. 248.