Перайсьці да зьместу

Санель

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Sanilo
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Sano + суфікс з элемэнтам -л- (-l-)
Іншыя формы
Вытворныя формы Сяніла
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Санель»

Санель — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Саніла (Sanilo) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова сан- (сен-), магчыма, паходзіць ад гоцкага *swans 'лебедзь'[2].

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Sanna (Sanne)[3].

У Прусіі бытавалі імёны: Sanna[a] (1408 год)[5], Sangal[b], Sangawe / Sangaw (1355 і 1385 гады), Sangite / Sangede / Sangit / Sengede (1297 і 1378 гады), Sangaude / Sangawde (1394, 1396 і 1401 гады), Sangot, Sangunde[c] (1388, 1391 і 1399 гады), Saneythe (1333 год)[8].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Mordas Sanieliewicz (1558 год)[9].

  1. ^ Адзначалася старажытнае германскае імя Sanno (Sana)[4]
  2. ^ Адзначалася старажытнае германскае імя Sangallo[6]
  3. ^ Адзначалася старажытнае германскае імя Senegundis[7]
  1. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1296.
  2. ^ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 197.
  3. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 218.
  4. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1295.
  5. ^ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 89.
  6. ^ Schmittlein R. Noms de personnes germaniques peu connus dans le Libro di Montaperti // Revue internationale d’onomastique. Nr. 1, 1960. P. 49—50.
  7. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1296.
  8. ^ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 87—88.
  9. ^ Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. С. 358.