Перайсьці да зьместу

Пуціла

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Putilo
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Poto + суфікс з элемэнтам -л- (-l-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Путэль, Поцель
Зьвязаныя імёны Буціла
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Пуціла»

Пуціла (Путэль, Поцель) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Пуціла або Поціла, пазьней Потэль (Putilo, Potilo, Potel[1]) — імя германскага паходжаньня[2]. Іменная аснова -пут- (-пот-) паходзіць ад асновы -бут- (-бот-)[3].

Імя Пуціла бытавала ў Ноўгарадзе[4].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Еско Кгнатовичъ Путило[5], Путило[6] (1528 год); а возные… Путило (9 сьнежня 1529 году)[7]; бояре мстиславъские Домашъний а Путила Остафъевичы (20 чэрвеня 1560 году)[8]; Павелъ Путиловичъ… Путило Андрушевичъ… Путило Андрошевичъ (1563 год)[9]; Ambroży Jurewicz Putel (1621 год)[10]; Putel Heliasz na miejscu Andrzeja Putela… Putel Jerzy Matysowicz… Putel Krzysztof Ambrożejewicz… Putel Stefan Ambrożejewicz… Putelewicz Dawid… Butel Abram (1667 год)[11]; Krzysztof Pocel (23 сакавіка 1698 году)[12]; Puciłow (1744 год)[13]; Jan Putel (7 лютага 1780 году)[14].

У канцы XVIII ст. на гістарычнай Аршаншчыне адзначаўся шляхецкі род Пуцілаў (поруч з Пуцятамі)[15].

Пуцілы[16] (Puciłło) — літоўскі шляхецкі род зь Сьвянцянаў[17].

Путэлі (Путэлевічы) — літоўскі шляхецкі род, які меў уладаньні на Жамойці.

На 1906 год існавала вёска Пуцілы ў Невельскім павеце Віцебскай губэрні[18].

На гістарычнай Упіччыне існуюць вёскі Пуцелі і Пуцелішкі, на гістарычнай МеншчынеПуцілава.

  1. ^ Heintze A. Die deutschen Familien-Namen, geschichtlich, geographisch, sprachlich. — Halle, 1903. S. 114.
  2. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Nordhausen, 1856. S. 321.
  3. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 60.
  4. ^ Зализняк А. А. Древненовгородский диалект. 2-е изд. — М., 2004. С. 789.
  5. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 148.
  6. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 152.
  7. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 19 (1535—1537). — Vilnius, 2009. P. 85.
  8. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 249 (35) (1554—1568). — Vilnius, 2018. P. 123.
  9. ^ Ревизия Кобринской экономии: составленная в 1563 году королевским ревизором Дмитрием Сапегой. — Вильна, 1876. С. 273, 270.
  10. ^ Rejestry popisowe pospolitego ruszenia szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego z 1621 r. — Warszawa, 2015. S. 107.
  11. ^ Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 4. — Warszawa, 2015. S. 680.
  12. ^ Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 424.
  13. ^ Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
  14. ^ Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 307.
  15. ^ Анішчанка Я. Шляхецкія ваколіцы ўсходнебеларускіх губерняў 1783—1785 і 1798—1799 // Годнасьць. № 1 (3), 1997. С. 25—26.
  16. ^ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на П, Згуртаваньне беларускай шляхты
  17. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 161.
  18. ^ Список населенных мест Витебской губернии. Витебск, 1906. С. 255.