Перайсьці да зьместу

Судзіла

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
(Перанакіравана з «Судыла»)
Sudila
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Sudo + суфікс з элемэнтам -л- (-l-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Судзель, Шудзіла, Судзель, Суціла, Шуціла
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Судзіла»

Судзіла (Шудзіла, Судзель), Суціла (Шуціла) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Судзіла або Судзела (Sudila, Sudela[1]) — імя германскага паходжаньня[2]. Іменная аснова суд- (сут-) (імёны ліцьвінаў Сударг, Судар, Сутарт; германскія імёны Sudergo, Suderus, Sutardus) паходзіць ад гоцкага sauþa 'вобраз'[3].

У Польшчы адзначаецца прозьвішча Шудзель (Szudziel)[4].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: на Соудила (XI—XII стагодзьдзі)[5]; Сутилу пять чоловековъ (1440—1492 гады)[6]; pratum dictum Svdelyskye (30 ліпеня 1501 году)[7]; Балтромеи Судилович (1528 год)[8]; Якуб Судилович (1537—1538 гады)[9]; о человека Петеля Суделевича (24 кастрычніка 1542 году)[10]; з Судиловичъ (1567 год)[11]; село Домановичи… Сенько Сутуловичъ (1552 год)[12]; Ihnath Sudiłowicz (16 студзеня 1573 году)[13]; Sudiłowicze (1593 год)[14]; Jarosz Suciłło (1621 год)[15]; Sodeliszki… Szudziłowicze (1744 год)[16]; Dawid Szudziel (23 красавіка 1755 году)[17].

Шуцілы (Szuciłło) — літоўскі шляхецкі род з Троцкага павету[19].

На 1901 год існавалі вёска і станцыя Жудзілава у Мглінскім павеце Чарнігаўскай губэрні[20].

На 1906 год існаваў фальварак і маёнтак Судзілавічы ў Лепельскім павеце Віцебскай губэрні[21].

На гістарычнай Амсьціслаўшчыне існуе вёска Судзілы. Назву Судзілавічы маюць вёскі на гістарычных Аршаншчыне, Берасьцейшчыне і Полаччыне.

  1. ^ Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. P. 511.
  2. ^ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 15, 1973. S. 58 (304).
  3. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 25.
  4. ^ Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 316.
  5. ^ а б Зализняк А. А. Древненовгородский диалект. 2-е изд. — М., 2004. С. 275, 803.
  6. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 20.
  7. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 3: 1501—1507. — Kraków, 1948. S. 611.
  8. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 168.
  9. ^ Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 125, 306.
  10. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 230 (11) (1542). — Vilnius, 2001. P. 58.
  11. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 839.
  12. ^ Архив Юго-Западной России. Ч. 7, т. 1. — Киев, 1886. С. 633.
  13. ^ Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. С. 178.
  14. ^ Ochmański J. Ludność litewska we włości obolce na białorusi wschodniej w XIV—XVI wieku // Acta Baltico-Slavica. T. 5, 1967. S. 154.
  15. ^ Rejestry popisowe pospolitego ruszenia szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego z 1621 r. — Warszawa, 2015. S. 111.
  16. ^ Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
  17. ^ Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 35. — Вильна, 1910. С. 30.
  18. ^ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. С. 7.
  19. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 427.
  20. ^ Список населенных мест Черниговской губернии, имеющих не менее 10 жителей, по данным за 1901 год. — Чернигов, 1902. С. 57.
  21. ^ Список населенных мест Витебской губернии. Витебск, 1906. С. 191—192.