Жандзель
Выгляд
| Жандзель лац. Žandziel | |
| Sandel | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Sando + суфікс з элемэнтам -л- (-l-) |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Шэндзель, Шэндзіль, Шанціла |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Жандзель» | |
Жандзель, Шэндзель (Шэндзіль, Шанціла) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Зандэль, Зэндэль або Зантэль (Sandel, Sendel, Santel) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова санд- (сант-, зант-) (імёны ліцьвінаў Сантаўт, Зантэр, Шандрык; германскія імёны Santold, Santer, Sandrich) паходзіць ад гоцкага *sanþs 'сапраўдны'[2].
У Прусіі бытавала імя Santil (1347 і 1367 гады)[3].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: у Павла Жонделевича (19 сьнежня 1586 году)[4].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Мікалай і Павал Шанцілы — беларусы з ваколіцаў Вялейкі на 1912 год[5]
- Іван Шэндзель (1870—?) — беларус з ваколіцаў Ушачаў, які пацярпеў ад уладаў СССР[6]
- Мікалай Шэндзіль (1924—?) — беларус з ваколіцаў Ветрына[7]
Шанцілы — літоўскі шляхецкі род[8].
На 1904 год існавалі вёска і хутар з назвай Шанталава (Шанталова) у Красьнянскім павеце Смаленскай губэрні[9].
На гістарычнай Полаччыне існуе вёска Шандзялы.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 1982. S. 421.
- ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 198.
- ↑ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 89.
- ↑ Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 26. — Вильна, 1899. С. 493.
- ↑ Прибавление к № 61 Виленских Губернских Ведомостей, 1912. С. 3.
- ↑ Шэндзель Іван Іпалітавіч (1870), Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР
- ↑ Шендиль Николай Михайлович, Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі
- ↑ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Ш, Згуртаваньне беларускай шляхты
- ↑ Список населенных мест Смоленской губернии. — Смоленск, 1904. С. 267, 279.