Бушыла
| Бушыла лац. Bušyła | |
| Busilo | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Buoso + суфікс з элемэнтам -л- (-l-) |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Бусіл, Бузель, Пушыла |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Бушыла» | |
Бушыла (Бусіл, Бузель) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Бусіла, Пусіла або Бусіл, пазьней Бузэль, Бушэль або Бузэла (Busilo, Poasilo, Buosilo[1], Busilla[2][3], Busil[4], Busel[5], Büschel[6], Busiello[7]) — імя германскага паходжаньня[8][9]. Іменная аснова -бус- (-бос-) (імёны ліцьвінаў Бушка, Бусінь, Бушман; германскія імёны Buske, Buosin, Bussman) паходзіць ад стараверхненямецкага bōsi 'варожы, злы'[10] або ад германскага buozan 'паляпшаць, прыносіць карысьць'[11].
У Прусіі бытавала імя Bossel / Bossil[12].
У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Бусель (Busiel) і Бусіла (Busiło)[13].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: з Бусоловичы (1552 год)[14]; Baszyło (1565 год)[15]; s panią Marcinową Buzielewiczową i s panem Wojciechem Buzielem (1621 год)[16]; Piotr Buzel (15—23 кастрычніка 1655 году)[17]; Busiły (1744 год)[18]; Jakub Busił[19], wioski… Busiły[20] (1782—1783 гады); Joanna Busił (1799 год)[21]; Antoni Buszyło (1872 год)[22]; Parafia sumiliska… Buzele — okolica[23], Parafia Święciańska… Busiły[24] (1784 год); Bartłomiej Bósił (1798 год)[25]; Marianna Busiło (1812 год)[26]; Izabela Buszyło (1892 год)[27]; Marianna Buszyło (1893 год)[28].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Навум і Яфім Бушылы — жыхары вёскі Калодзезнага маёнтку Цімкавічаў, якія ўпамінаюцца 28 ліпеня 1638 году[29]
- Міхаіл Бусель — настаўнік Плоцельскай прыходзкай вучэльні на 1897 год[30]
- Рыгор Бушылаў — жыхар Вільні на 1906 год[31]
- Іван Пушыла — праваслаўны з ваколіцаў Століна, зьніклы ў Першую сусьветную вайну[32]
- Ёсіф Бузель (1886—?) — беларус з ваколіцаў Капылю, які пацярпеў ад уладаў СССР[33]
- Рыгор Бушыла (1899—1941) — беларус з ваколіцаў Лунінцу, які пацярпеў ад уладаў СССР[33]
- Васіль Бушыла (1916—1941) — беларус з ваколіцаў Лунінцу, які пацярпеў ад уладаў СССР[33]
Бушылы — сяляне-гаспадары ў вёсцы Малькавічах (Піншчына) на 1811 год[34].
У 1621 годзе ўпамінаўся маёнтак Бузелевічы ў Троцкім павеце[35].
На 1906 год існавала вёска Бусылава (Бусылова) у Невельскім павеце Віцебскай губэрні[36].
На гістарычнай Браслаўшчыне існуе вёска Бусілы.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Schiffmann K. Historisches Ortsnamen-Lexikon des Landes Oberösterreich. — Berlin, 1942. S. 63.
- ↑ Andrade Cernadas J. M. O tombo de Celanova: estudio introductorio, edición e índices (ss. IX—XII). — Santiago de Compostela, 1995. P. 682, 874.
- ↑ Antroponimia Altomedieval en Galicia (4ª Ed.), Celtiberia.net — Prehistoria, Protohistoria e Historia antigua
- ↑ Ao. Prof. Dr. Hermann Reichert, Lexikon der altgermanischen Namen
- ↑ Steub L. Die oberdeutschen Familiennamen. — München, 1870. S. 98.
- ↑ Kleemann S. Die Familiennamen Quedlinburgs und der Umgegend. — Quedlinburg, 1891. S. 21.
- ↑ Lastrico P. Facciamo I Cognomi: La Più Completa Opera Sull'origine e la Diffusione Di Oltre 8. 000 Cognomi Italiani. — Independently published, 2019.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 330.
- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 273.
- ↑ Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 1971. S. 203.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 329—330.
- ↑ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 20.
- ↑ Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 73.
- ↑ Полоцкая ревизия 1552 года. — Москва, 1905. С. 34.
- ↑ Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 6, cz. 3: Podlasie (województwo). — Warszawa, 1910. S. 234.
- ↑ Rejestry popisowe pospolitego ruszenia szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego z 1621 r. — Warszawa, 2015. S. 46.
- ↑ Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 303.
- ↑ Jodczyk K. Opisy parafii diecezji wileńskiej z 1784 roku. T. 1: Dekanat Brasław. — Białystok, 2009. S. 412.
- ↑ Breslaujos dekanato vizitacija 1782—1783 m. Fontes Historiae Lituaniae, vol. VII. — Vilnius, 2008. P. 86.
- ↑ Breslaujos dekanato vizitacija 1782—1783 m. Fontes Historiae Lituaniae, vol. VII. — Vilnius, 2008. P. 90.
- ↑ Krewno, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Wołma (prawosł.), Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Vyskupo Ignoto Jokūbo Masalskio Kauno dekanato vizitacija 1782 m. — Vilnius, 2001. P. 774.
- ↑ Jodczyk K. Opisy parafii diecezji wileńskiej z 1784 roku. T. 1: Dekanat Brasław. — Białystok, 2009. S. 285—286.
- ↑ Krewny, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Łoździeje, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Kamień, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Derewna, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Инвентари магнатских владений Белоруссии XVII―XVIII вв.: Владение Тимковичи. — Минск, 1982. С. 27.
- ↑ Памятная книжка Ковенской губернии на 1898 год. — Ковна, 1897.С. 103.
- ↑ Список лиц, пользующихся правом участия в выборах в Государственную Думу по 1-му избирательному участку г. Вильны. — Вильна, 1906. С. 20.
- ↑ Именной список №797 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. С. 12743.
- 1 2 3 Беларусь: жертвы сталинских репрессий, Белорусский «Мемориал»
- ↑ Яўген Анішчанка, список крестьян дворохозяев Пинского уезда за 1811 г., Архіў гісторыка Анішчанкі, 26 студзеня 2015 г.
- ↑ Rejestry popisowe pospolitego ruszenia szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego z 1621 r. — Warszawa, 2015. S. 46.
- ↑ Список населенных мест Витебской губернии. Витебск, 1906. С. 267.