Віцэр
Выгляд
| Віцэр лац. Vicer | |
| Wizhere | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Witt + Heri |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Віцэр» | |
Віцэр — мужчынскае імя.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Віцэр (Wizhere, Wicer[a]) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова віз- паходзіць ад германскага wizzan 'ведаць', wiz 'дасьведчаны'[2] або ад асновы -від-[3], а аснова -гер- (-ер-) (імёны ліцьвінаў Герман, Гунтэр, Кіндэр; германскія імёны Herman, Gunter, Kinder) — ад гоцкага harjis[4], германскага heri 'войска, загон' або гоцкага hairus[5], германскага heru 'меч'[6].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Віцарэвічы (Wicerewicz) — літоўскі шляхецкі род зь Лідзкага павету[7].
Заўвагі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Паводле назвы мясцовасьці Wicersheim
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1628.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1626.
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 291.
- ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 143.
- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 124.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
- ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 215.