Перайсьці да зьместу

Барыла

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Barilo
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Baro + суфікс з элемэнтам -л- (-l-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Барэль, Барэля, Баруль, Парыла
Вытворныя формы Бірыла
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Барыла»

Барыла (Барэль, Барэля, Баруль, Парыла) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Барыла, пазьней Барэл або Парэл (Barilo, Barrell[1], Parrell[1]) — імя германскага паходжаньня[2]. Іменная аснова -бар- (-бор-) (імёны ліцьвінаў Барвід, Барвін, Вісбар; германскія імёны Barvid, Barwin, Wisbar) паходзіць ад гоцкага bara, baur 'чалавек, дзіця' (літаральна — «народжаны»)[3].

Імя Барыла гістарычна бытавала ў Польшчы: Barilo (1442 год)[4], Borilo (1468 і 1490 гады)[5].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Мишка Борыловича и братью его Лихача, Кузьму, Хому (18 лістапада 1544 году)[6]; Гаврило Парило (1563 год)[7]; Давидъ Борило… Давидъ Барило (1566 год)[8]; подданых тогож пна Скипора — Шимука Барила (11 лютага 1590 году)[9]; Baryły (1744 год)[10]; Parafia głębocka… Baryły dwór… Baryły karczma (1784 год)[11]; Marianna Baryłowicz (1815 год)[12]; Teresa Barel (1818 год)[13]; Rozalia Baryło (1827 год)[14].

Барулевічы (Borulewicz) — літоўскі шляхецкі род зь Вільні[19].

Барэлі (Borela) — літоўскі шляхецкі род з Троцкага павету[20].

Барыля (Baryla) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў[21].

У актах Вялікага Княства Літоўскага ўпамінаўся маёнтак Барылавічы (Бориловичи) у Полацкім ваяводзтве[22].

На 1904 год існавала вёска Барулі (Борулі) у Бельскім павеце, а таксама вёска Барылаўка ў Красьнянскім павеце Смаленскай губэрні[23].

На 1905 год існавалі вёска 1-я Барэлішкі, а таксама засьценкі 2-я і 3-я Барэлішкі ў Падбярэскай воласьці[24].

На 1906 год існавала вёска Барылы ў Лепельскім павеце Віцебскай губэрні[25].

На 1913 год існавала мясцовасьць Барылішкі (Baryliszki) у Немянчынскай парафіі[26].

  1. 1 2 Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. P. 61.
  2. Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 245, 989.
  3. Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 16.
  4. Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 1. — Wrocław, 1965—1967. S. 106.
  5. Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 1. — Wrocław, 1965—1967. S. 230.
  6. Ревизия пущ и переходов звериных в бывшем Великом княжестве Литовском, с присовокуплением грамот и привилеев. — Вильна, 1867. С. 330.
  7. Ревизия Кобринской экономии: составленная в 1563 году королевским ревизором Дмитрием Сапегой. — Вильна, 1876. С. 24, 30.
  8. Документы Московского архива Министерства юстиции. Т. 1. — М., 1897. С. 375.
  9. Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 36. — Вильна, 1912. С. 390.
  10. Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
  11. Gawrylczyk B. Dekanat połocki w świetle opisów parafii z 1784 r. — Białystok, 2005. S. 57.
  12. Murowana Oszmianka, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  13. Świsłocz, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  14. Lida, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  15. Яўген Анішчанка, Берковщина инвентарь 1718 г. Ошмянский повет, Архіў гісторыка Анішчанкі, 9 красавіка 2019 г.
  16. Яўген Анішчанка, Ореховна инвентарь 1782 г. в Полоцком воеводстве, Архіў гісторыка Анішчанкі, 4 сакавіка 2017 г.
  17. Яўген Анішчанка, Понизова инвентарь в Полоцком воеводстве 1783 г., Архіў гісторыка Анішчанкі, 19 лютага 2017 г.
  18. Алфавитный список землевладельцев Ковенской губернии. — Ковна, 1882. С. 16.
  19. Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 423.
  20. Polska encyklopedja szlachecka. T. 4. — Warszawa, 1936. S. 243.
  21. Professor Jerzy Wisniewski, List of the XIXth century Suvalki region family names, Suwalki Genealogical Society
  22. Indeks alfabetyczny miejscowości dawnego wielkiego Księstwa Litewskiego: A—K (Abakanowicze — Kujany). Wilno, 1929. S. 34.
  23. Список населенных мест Смоленской губернии. — Смоленск, 1904. С. 86, 264.
  24. Виленская губерния: полный список населенных мест со статистическими данными о каждом поселении. — Вильна, 1905. С. 61.
  25. Список населенных мест Витебской губернии. Витебск, 1906. С. 174.
  26. Parafia niemenczyńska w 1913 r., Genealogia Wileńszczyzny