Біцель
| Біцель лац. Biciel | |
| Bitel | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Beto + суфікс з элемэнтам -л- (-l-) |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Бедэль, Бітэла, Бітэль |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Біцель» | |
Біцель (Бедэль), Бітэла (Бітэль) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Бідзіла, Бедзіла, Беціла або Бітэл, пазьней Бітэль або Бэтэль (Bydilo[1], Bedilo, Betilo, Bitel[2], Bittel[3], Bettel[4]) — імя германскага паходжаньня[5]. Іменная аснова бід- (біт-) (імёны ліцьвінаў Біцейка, Біцін, Бітаўт; германскія імёны Bettika, Bitinus, Bitold) паходзіць ад гоцкага beodan 'чакаць, спадзявацца'[1].
Імя Бедэл гістарычна бытавала ў Польшчы: Testem… Iohannem Bedellum (1492 год)[6].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Stanislao Byedzyelowycz (29 сакавіка 1468 году)[7]; у Бителя… того Бителя (1516 год)[8]; квитъ Анъны Бечелевны Волковны, мещанки виленское… той Ганъне Бечелевне (16 сьнежня 1549 году)[9]; Biteła (1671—1681 гады)[10]; Eua Bedelowa (1698—1702 гады[11][12] гады); Petrus Bedelewicz (1698[11] і 1702[12] гады); Magdalena Bitel (1738 год)[13]; Teodor Andrzej Bitell (1755 год)[14]; Barbara Bedelowa (5 сакавіка 1777 году)[15]; Michaele Bedel (25 студзеня 1779 год)[16]; Stanislaus Filius Bedela (22 лютага 1780 году)[17]; Małgorzata Bicielewicz (1809 год)[18].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Сямён Біцель (1875—?) — беларус з ваколіцаў Вільні, які пацярпеў ад уладаў СССР[19]
- Пятро Бітэль (1912—1991) — беларускі паэт, перакладнік, краязнаўца і мэмуарыст
На 1903 год існавала вёска Бедзелішкі ў Панявескім павеце Ковенскай губэрні[20].
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1 2 Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 57.
- ↑ Briggs K. An index to personal names in English place-names. — Nottingham, 2023. P. 62.
- ↑ Steub L. Die oberdeutschen Familiennamen. — München, 1870. S. 98.
- ↑ Steub L. Die oberdeutschen Familiennamen. — München, 1870. S. 92.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 227.
- ↑ Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 1. — Wrocław, 1965—1967. S. 116.
- ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 288.
- ↑ Литовская метрика. Т. 1. — Петербург, 1903. С. 388—389.
- ↑ Jablonskis K. Lietuvių kultūra ir jos veikėjai. — Vilnius, 1973. P. 63.
- ↑ Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 125.
- 1 2 Krinčino bažnyčios 1697—1703 metų Pasvalio Šv. Jono Krikštytojo parapijos Krikšto įrašai (1697—1700 m.), Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA
- 1 2 Krinčino bažnyčios 1697—1703 metų Pasvalio Šv. Jono Krikštytojo parapijos Krikšto įrašai (1701—1703 m.), Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA
- ↑ Odelsk, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Odelsk, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Sẽnosios Pasvalio bažnyčios knygos. XVIII. 1776—1788 metų mirties metrikų knyga. — Savilaida, 2016. P. 10.
- ↑ Sẽnosios Pasvalio bažnyčios knygos. X. 1776—1793 metų jungtuvių metrikų knyga. — Savilaida, 2016. P. 14.
- ↑ Sẽnosios Pasvalio bažnyčios knygos. XVIII. 1776—1788 metų mirties metrikų knyga. — Savilaida, 2016. P. 24.
- ↑ Widze, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Беларусь: жертвы сталинских репрессий, Книга памяти Самарской обл.
- ↑ Алфавитный список населенных мест Ковенской губернии. — Ковна, 1903. С. 279.