Перайсьці да зьместу

Абор

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Abar
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Abo + Hari
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Абор»

Абор — мужчынскае імя.

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Абар (Abar, Abaharjis[1]) — імя германскага паходжаньня[2]. Іменная аснова аб- (імёны ліцьвінаў Абуд, Абрат; германскія імёны Abbud, Abrada) паходзіць ад гоцкага aba 'мужчына, муж'[3], а аснова -гер- (-ер-) (імёны ліцьвінаў Герман, Гунтэр, Кіндэр; германскія імёны Herman, Gunter, Kinder) — ад гоцкага harjis[4], германскага heri 'войска, загон' або гоцкага hairus[5], германскага heru 'меч'[6].

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Abor, Abart (Abhart)[7].

У Прусіі бытавала імя Abgautis (1540 год)[8].

У Польшчы ў 1734 годзе адзначалася прозьвішча Jabor[9].

У Польшчы адзначаецца прозьвішча Абаровіч (Abarowicz, Aborowicz)[10].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Янъ Аборовичъ (1528 год)[11]; Aborowicz Nicodemus… Aborowicz Michael., S. T. M., decanus Ozmmian. par. eccl. Żuprany, Aborowicz Christophorus, par. eccl. Iwje (1922 год)[12]; Aborowicz Nicodemus, par. in Olkieniki (1938 год)[13][a].

  1. ^ Таксама:
    • Абуль (адзначалася старажытнае германскае імя Abilo[14], германскае імя Abel[15]): мещанин Могилевский Санко Абыла (1578—1580 гады)[16]; Абулевічы (Abulewicz) гербу Навіна — літоўскі шляхецкі род[17];
    • Абунь (адзначалася старажытнае германскае імя Abun[18], Abbun[19], Abbone[20]): Абуневічы (Abuniewicz) гербу Нячуя — літоўскі шляхецкі род[17];
    • Ябарт або Ебарт (адзначалася германскае імя Aberth[21], Abert[22]): Johan Jebart (14 лютага 1782 году)[23];
    • Абагель: Obagielowa (1602—1604 гады)[24];
    • Абімін: в Сомилишскои волости… земли пустовских… Абиминовъщыну… Абиминковщину (12 чэрвеня 1518 году)[25], у Сомилишъской волости три земли пустовъских… а Абиминовъщину… Абиминовщину (сьнежань 1534 году)[26]
  1. ^ Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 95.
  2. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 13.
  3. ^ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 41.
  4. ^ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 143.
  5. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 124.
  6. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  7. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 38.
  8. ^ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 11.
  9. ^ Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku. T. 2: H—Mą. — Kraków, 2009. S. 103.
  10. ^ Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 27.
  11. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 91.
  12. ^ Catalogus Ecclesiarum et Cleri Dioecesis Vilnensis pro Anno Domini 1922. — Vilnae, 1922. P. 94.
  13. ^ Catalogus ecclesiarum et cleri archidioecesis vilnensis pro anno domini 1938. — Vilnae, 1938. P. 142.
  14. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 11.
  15. ^ Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 1954. S. 161.
  16. ^ Акты, издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 39. — Вильна, 1915. С. 247.
  17. ^ а б Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Rzeszów, 2001. S. 8.
  18. ^ Insley J. Continental Germanic Personal Names in Tenth-Century England // England and the Continent in the Tenth Century. — Turnhout, 2010. P. 39.
  19. ^ Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum. — Cambrigde, 1897. P. 1.
  20. ^ Felder E. Die Personennamen auf den merowingischen Münzen der Bibliothèque nationale de France. — München, 2003. S. 43.
  21. ^ Briggs K. An index to personal names in English place-names. — Nottingham, 2023. P. 19.
  22. ^ Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 2006. S. 82.
  23. ^ Тяжбы литовских крестьян и жителей местечек с управителями имений: сборник документов. Ч. 2. — Вильнюс, 1961. S. 196.
  24. ^ Lebedys J. Lietuvių kalba XVII—XVIII a. viešajame gyvenime. — Vilnius, 1976. P. 75.
  25. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 10 (1440—1523). — Vilnius, 1997. P. 39—40.
  26. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 227 (8) (1533—1535). — Vilnius, 1999. P. 156.
  27. ^ Памятная книжка Гродненской губернии на 1905 год. — Гродна, 1905. С. 237.
  28. ^ Вестник финансов, промышленности и торговли, указатель правительственных распоряжений по министерству финансов. Т. 2, 1912. С. 264.