Сяргей Тарасаў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Сярге́й Васі́льевіч Тара́саў (нарадзіўся 20 студзеня 1961 году, Менск) — беларускі археоляг, кандыдат гістарычных навук.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1982 годзе скончыў Менскі пэдагагічны інстытут. З 1982 па 2006 год працаваў у Інстытуце гісторыі НАН Беларусі, апошнія пяць гадоў загадчыкам аддзела археалёгіі сярэдневяковага пэрыяду. Навуковая ступень: кандыдат гістарычных навук (1992), навуковае званьне: дацэнт. Цяперашняя пасада: дацэнт катэдры паліталёгіі і гуманітарных дысцыплін Інстытуту парлямэнтарызму і прадпрымальніцтва.

Дасьледуе археалягічныя помнікі старажытнага Полацку; Верхняга і Ніжняга замкаў, першапачатковага гарадзішча і селішча, Вялікага і Запалоцкага пасадаў паселішча на Востраве і інш. Адкрыў месцазнаходжаньне Полацкага пасаду IX—X стагодзьдзяў, некалькіх невядомых раней паселішчаў — спадарожнікаў Полацку XI—XIII стагодзьдзяў. У 1984—1986 гадах удзельнічаў у археалягічным дасьледаваньні менскага Замчышча, гарадзішча на Менцы. У 2001—2005 гадох дасьледаваў гарадзкія песелішча Менску на вуліцы Няміга, Ракаўскага, Траецкага прадмесьця і на вуліцы Гандлёвай.

Навуковыя інтарэсы ў галіне старажытнай архітэкруры XI—XII стагодзьдзяў, урбаністыкі, распаўсюджаньня хрысьціянства, гісторыка-культурных ландшафтаў. Сябра праўленьня Беларускага камітэту «ІКАМОС», Эўрапейскай асацыяцыі археолягаў, Саюзу беларускіх пісьменьнікаў, дацэнт і выкладчык Інтытуту парлямэтрарызму і прадпрымальніцтва, сябра Музэю гораду Менску, аўтар больш за 150 навуковых работ.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 1-я. — Менск: БЕЛТА, 2001. — 576 с.: іл. ISBN 985-6302-33-1.