Альгерд Бахарэвіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Альгерд Бахарэвіч
Альгерд Бахарэвіч (2009 г.)
Альгерд Бахарэвіч (2009 г.)
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 31 студзеня 1975 (43 гады)
Менск, БССР
Сужэнец Юлія Цімафеева
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьнік, перакладчык
Мова беларуская
Прэміі
  • Гліняны Вялес (2002)
  • прэмія інтэрнэт-часопіса «ПрайдзіСьвет» (2014)
  • Залатая літара (2015)
  • Кніга году (2015, 2018)
Творы на сайце Knihi.com
Творы на сайце Kamunikat.org

Альге́рд Бахарэ́віч (нар. 31 студзеня 1975 г., Менск) — беларускі пісьменьнік і перакладчык.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся 31 студзеня 1975 году ў Менску. У 1997 годзе скончыў філялягічны факультэт БДПУ. Пасьля ўнівэрсытэту працаваў настаўнікам, а пасьля — журналістам. Першыя тэксты апублікаваў у 1993 годзе. У 90-я гады — адзін з заснавальнікаў («слупоў») літаратурна-мастацкага руху «Бум-Бам-Літ». У 2001 годзе пабраўся шлюбам зь першай жонкай Ксеніяй. У 2007—2013 гг. жыў у Гамбургу. У 2013 годзе пераехаў у Менск і ажаніўся зь беларускай літаратаркай Юліяй Цімафеевай[1]. Мае дачку ад першага шлюбу. Цяпер жыве ў Менску.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Альгерд Бахарэвіч зьяўляецца аўтарам кніг «Практычны дапаможнік па руйнаваньні гарадоў» (2002), «Натуральная афарбоўка» (2003), «Ніякай літасьці Валянціне Г.» (2006), «Праклятыя госьці сталіцы» (2008), «Сарока на шыбеніцы» (2009), «Гамбурскі рахунак Бахарэвіча» (2012), «Шабаны. Гісторыя аднаго зьнікненьня» (2012), «Дзеці Аліндаркі» (2014) і інш. Раман Бахарэвіча, «Белая муха, забойца мужчын», выйшаў у выдавецтве «Галіяфы» напрыканцы 2015 году. У 2016 годзе ў выдавецтве Зьмітра Коласа выйшла кніга эсэ "Бэзавы і чорны. Парыж праз акуляры беларускай літаратуры".

У 2017 годзе ў выдавецтве "Логвінаў" выйшаў 900-старонкавы раман з шасьці частак "Сабакі Эўропы", які называюць opus magnum аўтара. Раман атрымаў прэмію "Кніга году", быў высока ацэнены крытыкамі, прэзэнтаваны ў Нямеччыне і ва Ўкраіне, быў адзначаны другой прэміяй Ежы Гедройця.

Пераклаў казку «Халоднае сэрца» Вільгельма Гаўфа, якая выйшла напрыканцы 2009 году пад адной вокладкай з самастойным творам, названым «пасьлямовай перакладчыка». Пераклаў зь нямецкай мовы паасобныя творы братоў Грым, Франца Кафкі, Г. Г. Эвэрса, вершы Ганса Энцэнсбэргера і іншых сучасных нямецкіх паэтаў. У 2011 годзе ў перакладзе Альгерда Бахарэвіча па-беларуску выйшаў раман сучаснай нямецкай пісьменьніцы Катрын Шміт «Ты не памрэш» (выд. «Макбел»), у 2014 — выбраныя казкі братоў Грымаў (выд. «Логвінаў»). Супрацоўнічае з часопісам перакладной літаратуры "ПрайдзіСьвет".

Браў удзел у Бэрлінскім літаратурным калёквіюме, тэатральным фэстывалі ў Любліне (Польшча), літаратурных фэстывалях «Vilenica» (Славенія), «Lesefest Osteuropa» (Ляйпцыг, Нямеччына), «Месяцы аўтарскага чытаньня» у Брно, Міжнароднага літаратурнага фэстывалю ў Львове, літаратурным фэстывалі «Паўночнае лета» у Літве, у літаратурным фэстывалі "Protimluv" у Чэхіі (Астрава), міжнародным фэстывалі апавяданьня «Intermezzo» ў Віньніцы і іншых. Выступаў на міжнародных кніжных кірмашах у Франкфурце, Ляйпцыгу, Варшаве, Львове, Менску. У 2014 годзе прадстаўляў Беларусь на міжнароднай Эўрапейскай пісьменьніцкай Канфэрэнцыі ў Бэрліне.

У 2012 годзе пасьля публікацыі скандальнага эсэ Бахарэвіча "Цёмнае мінулае Каяна Лупакі" з уласнай ініцыятывы выйшаў з Саюза беларускіх пісьменьнікаў, сябрам якога быў з 2006 году. Зьяўляецца сябрам беларускага ПЭН-цэнтру.

У 2010—2011 г. вёў калёнку ў фармаце «літаратурна-мэдычнай энцыкляпэдыі» «Малая Мэдычная Энцыкляпэдыя (Бахарэвіча)» на Радыё Свабода (у 2011 годзе выйшла асобнай кнігай). Вёў на Радыё Свабода цыкль перадач «Гамбурскі рахунак Бахарэвіча» — сэрыя эсэ, дзе аўтар выказвае свой суб’ектыўны погляд на беларускую літаратурную клясыку, пазьней цыкль выйшаў асобнай кнігай. Наступныя аўтарскія праекты на Радыё Свабода: «Каляндар Бахарэвіча» (2013) і «Цуды і дзівосы Беларусі» (2014). Вёў калёнкі ў чэскім часопісе HOST, на сайце грамадзка-культурніцкай кампаніі «Будзьма беларусамі» budzma.org. У 2016 вёў калёнку "Таемны госьць" на сайце 34mag.net. Уваходзіў у журы міжнароднага кінафэстываля "Лістапад". З 2015 году выкладае курс "Майстэрства прозы" ў Беларускім калегіюме. Цягам летам 2018 году на сайце "Беларусского журнала" публікуюцца разьдзелы новай аўтабіягафічнай кнігі Альгерда Бахарэвіча "Мае дзевяностыя".

Творы Альгерда Бахарэвіча перакладаліся на ангельскую, францускую, нямецкую, чэскую, украінскую, баўгарскую, славенскую, расейскую і польскую, літоўскую мовы.[2] У 2008 годзе выйшаў зборнік выбраных апавяданьняў Альгерда Бахарэвіча ў перакладзе на польскую мову «Talent do jąkania się». У 2010 годзе ў ляйпцыскім выдавецтве «Leipziger Literaturverlag» раман «Сарока на шыбеніцы» выйшаў на нямецкай мове.[3] У 2015 апавяданьне Бахарэвіча «Талент заіканьня» ўвайшло ў анталёгію найлепшай эўрапейскай кароткай прозы «Best European Fiction». У 2017 годзе "Малая мэдычная энцыкляпэдыя Бахарэвіча" выйшла па-польску ў люблінскім выдавецтве "Warsztaty kultury" (пераклад Міры Лукшы). У 2018 годзе раман "Дзеці Аліндаркі" выйшаў у выдавецтве "Le ver a soie" у францускім перакладзе.

27 верасьня 2014 году ў рамках тэатральнага фэстывалю ТЕАРТ адбылася прэм’ера спэктаклю «Шабаны» подле аднайменнага твору пісьменьніка. Спэктакль быў пастаўлены на сцэне Рэспубліканскага тэатру беларускай драматургіі. Рэжысэрам выступіла Алена Ганум, былая акторка Нацыянальнага акадэмічнага тэатру імя Я. Коласа, цяпер студэнтка Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў, акторы — студэнты акадэміі[4]. У 2015 годзе спэктакль пастаўлены Аленай Ганум на Малой сцэне Дзяржаўнага тэатру імя Янкі Купалы.

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2002 — Практычны дапаможнік па руйнаваньні гарадоў
  • 2003 — Натуральная афарбоўка
  • 2006 — Ніякай літасьці Валянціне Г.
  • 2008 — Праклятыя госьці сталіцы
  • 2008 — Talent do jąkania się (зборнік апавяданьняў у перакладзе на польскую мову)
  • 2009 — Сарока на шыбеніцы
  • 2009 — Пасьлямова перакладчыка
  • 2011 — Малая мэдычная энцыкляпэдыя Бахарэвіча
  • 2012 — Шабаны. Гісторыя аднаго зьнікненьня
  • 2012 — Гамбурскі рахунак Бахарэвіча
  • 2014 — Каляндар Бахарэвіча
  • 2014 — Ніякай літасьці Альгерду Б.
  • 2014 — Дзеці Аліндаркі
  • 2015 — Белая муха, забойца мужчын
  • 2016 — Бэзавы і чорны. Парыж праз акуляры беларускай літаратуры.
  • 2017 — Сабакі Эўропы

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ляўрэат прэміі «Залатая літара» — 2015 за кнігу «Ніякай літасьці Альгерду Б.».

Ляўрэат прэміі «Кніга году — 2015» за раман «Дзеці Аліндаркі».

Ляўрэат прэміі «Кніга году — 2018» за раман «Сабакі Эўропы».

Ляўрэат прэміі «Гліняны Вялес» за кнігу «Практычны дапаможнік па руйнаваньні гарадоў».

Паводле апытаньня інтэрнэт-сайту «Новая Эўропа» Бахарэвіч быў названы лепшым беларускім пісьменьнікам 2006 году.[2]

Тройчы атрымліваў другую прэмію Ежы Гедройца і аднойчы трэцюю. Другой прэміяй былі ўганараваныя: «Малая Мэдычная Энцыкляпэдыя Бахарэвіча», зборнік эсэ «Гамбурскі рахунак Бахарэвіча» і раман "Белая муха, забойца мужчын".

У 2015 г. раман «Дзеці Аліндаркі» атрымаў трэцяе месца ў прэміі імя Ежы Гедройца.

Стыпэндыят IHAG (Грац, Аўстрыя), нямецкага ПЭН-цэнтру, фонду Гайнрыха Бёля[5], Балтыйскага цэнтру пісьменьнікаў і перакладчыкаў у Вісьбю. Атрымаў стыпэндыю Institut Francais (Centre International de Recollets) на 2016 год. У 2018 годзе атрымаў стыпэндыю Literarisches Colloqium Berlin.

Увайшоў у сьпіс дзесяці самых пасьпяховых беларускіх пісьменьнікаў, складзены парталам tut.by[6].

Дадатковыя зьвесткі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 2015 годзе Альгерд Бахарэвіч разам з Максімам Жбанковым зайгралі ў першым прафэсійным беларускім буктрэйлеры «Смаленьне вепрука» паводле твору Міхася Стральцова.

У 90-я гады мінулага стагодзьдзя быў заснавальнікам і вакалістам першага беларускамоўнага панк-гурта.

Раман «Шабаны. Гісторыя аднаго зьнікненьня» быў першым мастацкім творам, прысьвечаным гэтаму менскаму мікрараёну.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]