Людміла Рублеўская

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Людміла Рублеўская
RublevskajaLudmila.jpg
Асабістыя зьвесткі
Нарадзілася 5 ліпеня 1965 (56 гадоў)
Менск
Сужэнец Віктар Шніп
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьніца, паэтка
Гады творчасьці 1983 — цяпер
Жанр верш, паэма, раман, аповесьць
Мова беларуская мова
Узнагароды
Творы на сайце Knihi.com
http://lir-book.by/

Людміла Рублеўская (сапр. Людміла Іванаўна Шніп; нарадзілася 5 ліпеня 1965 году, Менск) — беларуская пісьменьніца, паэтка, літаратарка.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Скончыла аддзяленьне архітэктуры Менскага архітэктурна-будаўнічага тэхнікуму (1984). Працавала ў канструктарскім бюро на ВА «Гарызонт». Вучылася на аддзяленьні паэзіі Літаратурнага інстытуту ў Маскве (1986—1987), затым перавялася на беларускае аддзяленьне філялягічнага факультэту БДУ, які скончыла ў 1994 годзе. Працавала ў газэце «Наша слова», часопісе «Першацвет». З 1996 году працавала ў адзьдзеле крытыкі, з 2002 — рэдактарка аддзелу літаратуры штотыднёвіка «Літаратура і мастацтва». Да 2020 году была аглядальніцай аддзелу культуры газэты «Советская Белоруссия»[1]. З 2020 піша літаратурныя агляды на старонках газэты «Зьвязда».

Людміла Рублеўская кіруе суполкай маладых творцаў “Літаратурнае прадмесьце”. Выкладае ў Школе маладога літаратара пры Саюзе беларускіх пісьменьнікаў[2].

Сябра СП СССР з 1990 году, сябра Саюзу беларускіх пісьменьнікаў[3]. Жыве ў Менску. У шлюбе з паэтам Віктарам Шніпам.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Nuvola apps kview.svg Вонкавыя выявы
Searchtool.svg Выпуск праграмы «Дыяблог. Пра літаратуру» на тэлеканале «Беларусь 3» з удзелам Людмілы Рублёўскай. 15 кастрычніка 2015

Друкуецца з 1983 году. Першы верш надрукавала ў газэце «Знамя юности». Піша як для дзяцей, так і дарослых. У прозе пісьменьніца камбінуе розныя жанры: дэтэктыў, гістарычны раман у духу Ўладзімера Караткевіча, псыхалягічны раман і раман гатычны. У яе раманах заўсёды паўстае і разьвіваецца адраджэнская тэма. Праз мастацкія сродкі яна ўздымае сацыяльныя і нацыянальныя тэмы, пытаньні (праблема загнатасьці беларускай мовы, тоеснасьці беларусаў наогул, рэпрэсіі, вынішчэньне інтэлігенцыі, рызыка асыміляцыі беларусаў і г. д.). Гісторыяцэнтрычныя творы Людмілы Рублеўская некаторыя беларускія крытыкі пахвальна параўноўваюць з «мэлядраматычнымі інтэрпрэтацыямі» мастацкіх ідэяў Уладзімера Караткевіча. Так, падзеі ў рамане «Золата забытых магіл» (2005) адбываюцца паралельна ў найбольш цікавыя для Караткевіча часы паўстаньня Кастуся Каліноўскага і ў наш час. А гераіня аповесьці «Пярсьцёнак апошняга імпэратара» (2005) спазнае трагічную і гераічную гісторыю свайго роду, які выяўляецца каралеўскім[4].

Творы Людмілы Рублеўскай перакладзеныя на дзясяткі моваў сьвету.

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Зборнік вершаў «Крокі па старых лесьвіцах» (паэзія, 1990),
  • «Адукацыя» (паэзія, 1990),
  • «Замак месячнага сяйва» (паэзія),
  • «Старасьвецкія міты горада Б» (проза, 2002),
  • кнігі казак для дзяцей «Прыгоды мышкі Пік-Пік» (2000),
  • «Дзеці Гамункулуса» (аповесьць, 2000),
  • «Сэрца мармуровага анёла» (аповесьць, 2001),
  • «Пярсцёнак апошняга імпэратара» (аповесьць, 2002),
  • «Пасьля Цэзара» (паэма),
  • «Першы запавет» (паэма),
  • «Шыпшына для Пані» (вершы і эсэ, 2007),
  • «Карона на дне віра, альбо Казкі з хутара Юстына» (2008),
  • «Забіць нягодніка, альбо Гульня ў Альбарутэнію. Раман-інструкцыя» (раман, 2008)
  • «Время И бремя архивов и времен» (у саўтарстве зь Віталём Скалабанам, 2009).
  • «Сутарэньні Ромула» (раман, 2010).
  • «Авантуры Пранціша Вырвіча, шкаляра і шпега» (першая кніга тэтралёгіі, раман 2012).
  • «Авантуры студыёзуса Вырвіча» (другая кніга тэтралёгіі, раман 2014).
  • «Авантуры драгуна Вырвіча» (трэцяя кніга тэтралёгіі, раман 2014).
  • «Дагератып» (раман 2014).
  • «Зьяўленьне інфанты» (вершы і проза, 2015).
  • «Авантуры Пранціша Вырвіча» (тэтралёгія).
  • «Пантофля Мнемазіны» (раман, 2018).


Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Пісьменніца Людміла Рублеўская звольнілася з «СБ. Беларусь сегодня». novychas.by (22 верасня 2020).
  2. ^ Сайт пісьменьніцы Людмілы Рублеўскай, http://lir-book.by/%d0%b1%d0%b8%d0%be%d0%b3%d1%80%d0%b0%d1%84%d0%b8%d1%8f/
  3. ^ Рублеўская Людміла // Беларускія пісьменнікі: 1917—1990. — Менск: Мастацкая літаратура, 1994. — ISBN 5-340-00709-X
  4. ^ Алег Грушэцкі, Беларускі дэтэктыў. Міфы і рэальнасць // Літаратура і мастацтва : газета. — Мн.: Саюз пісьменнікаў Беларусі, 18 ліпеня 2014. — В. 4777. — № 28. — С. 6.
  5. ^ Ларыса Цімошык СЛОЎныя перавагі : газета. — Мн.: РВУ «Звязда», 8 верасьня 2017. — В. 4939. — № 36. — С. 4.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]