Сяргей Астравец

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Сяргей Астравец
Імя пры нараджэньні Сяргей Аляксандравіч Астраўцоў
Род дзейнасьці журналіст
Дата нараджэньня 11 красавіка 1959 (60 гадоў)
Месца нараджэньня Менск
Альма-матэр Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт
Занятак эсэіст і пісьменьнік
Узнагароды Прэмія «Гліняны Вялес»

Сяргей Астравец, сапр. Сяргей Аляксандравіч Астраўцоў (нарадзіўся 11 красавіка 1959 году, Менск) — беларускі пісьменьнік, эсэіст, журналіст.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Бацька — вайсковец, маці — выкладчыца гісторыі і геаграфіі. З бацькамі жыў у ГДР у прыгарадах Бэрліна, школу скончыў у Летуве. Служыў два гады ў Савецкім войску. У 1979—1984 гадах вучыўся ў БДУ, атрымаў дыплём журналіста. Сябра Беларускай асацыяцыі журналістаў, Саюзу беларускіх пісьменьнікаў, Беларускага ПЭН-цэнтру.

З 1984 году жыве ў Горадні.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Восем гадоў працаваў у рэдакцыі абласной газэты. У 1992—1993 гадах рэдагаваў тыднёвік «Пагоня», пасьля быў рэгіянальным карэспандэнтам газэт «Свабода», «Навіны», «Наша Свабода». З 1993 году супрацоўнічае з Радыё Свабода.

Зь ліпеня 2007 году рэгулярна вёў літаратурны дзёньнік на сваім блогу «Праз гарадзенскія акуляры», які разьмяшчаўся на інтэрнэт-сайце газэты «Наша Ніва»: www.nn.by. За тры гады надрукаваў там паўтары сотні эсэ, тэмы: каралеўскі горад Горадня, літаратурная праца, беларускія пытаньні. У 2012 годзе ў электронным выглядзе выйшлі дзьве яго кнігі. «Райскія яблычкі. Апавяданьні з берагоў Нёмана і Гараднічанкі», сярод твораў «Мармур не сьмяецца», «Фабрыка сфінксаў», «Флёт каўчэгаў». Аўтар разважае над лёсам каралёў Стэфана Баторыя і Станіслава Аўгуста Панятоўскага, якія жылі ў Горадні. З 2009 году мае блог на сайце Радыё Свабода, з 2011-га — пад назвай «Дзённік пісьменьніка».

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • кніга «Цэнзарскія нажніцы» адзначана прэміяй «Гліняны Вялес».
  • У 2010 годзе атрымаў месячную стыпэндыю для творчай працы ў Балтыйскім цэнтры пісьменьнікаў і перакладчыкаў у Швэцыі ў Вісьбю на востраве Готлянд.

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Янычары» (1993)
  • «Цэнзарскія нажніцы» (2000)
  • «Лісты да хома саветыкуса» (2003)
  • «Кактэйль Молатава» (2006)
  • «Каты Ёзафа Ратцынгера» (2009)
  • «Райскія яблычкі» (2012)
  • «Жалезная заслона з арнаментам» (2012)

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Каты Ёзафа Ратцынгера: апавяданьні, эсэ, зацемкі, рэпартажы з Горадні / Сяргей Астравец. — Вільня, 2009.