Аляксандар Лукашук

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Аляксандар Лукашук
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 1955[1]
Берасьце, БССР, СССР
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці журналіст, публіцыст і перакладнік
Мова беларуская мова
Узнагароды

Аляксандар Міхайлавіч Лукашук (нар. 6 лютага 1955, Берасьце) — беларускі журналіст, публіцыст і перакладчык.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Скончыў Менскі дзяржаўны пэдагагічны інстытут замежных моў (1977). Працаваў перакладчыкам, журналістам, рэдактарам. У 1990—1992 гадах галоўны рэдактар выдавецтва «Беларусь». З 1993 г. на Радыё Свабода, з 1999 г. — дырэктар Беларускай службы Радыё Свабода. У 2004 — 2005 гг. дырэктар Радыё «Свабодны Аўганістан», у 2007 — 2008 — выконваючы абавязкі галоўнага рэдактара Радыё Свабода/Радыё Свабодная Эўропа. Стыпэндыят Гувэрскага інстытуту (Стэнфардзкі ўнівэрсытэт, Каліфорнія, 2000).

Дзейнасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Адзін з заснавальнікаў «Мартыралёгу Беларусі». У 1990 — 1995 гадах — сябра Камісіі Вярхоўнага Савету Рэспублікі Беларусь 13-га скліканьня па правах ахвяр палітычных рэпрэсій. Аўтар дасьледаваньняў гісторыі XX стагодзьдзя.

Кнігі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1988 — «Зьдзек»
  • 1997 — «Філістовіч. Вяртаньне нацыяналіста»
  • 1997 — «За кіпучай чэкісцкай работай»
  • 1999 — «У фіялетавай ночы вугал крыла»
  • 2005 — «Прыгоды АРА ў Беларусі»
  • 2011 — «Сьлед матылька: Освальд у Менску»
  • 2013 — «Зкімбы-зымбы»

Прызнаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]