Андрэй Дынько

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Андрэй Дынько
Дата нараджэньня 17 студзеня 1974(1974-01-17) (47 гадоў)
Месца нараджэньня Берасьце, БССР, СССР
Грамадзянства Беларусь
Занятак перакладнік і журналіст
Месца працы Менскі дзяржаўны лінгвістычны ўнівэрсытэт, ARCHE Пачатак, Наша Ніва, Беларускі ПЭН-цэнтар і Наша гісторыя
Узнагароды
мэдаль 100 гадоў БНР

Андрэй Дынько (нарадзіўся ў 1974 годзе ў Берасьці) — галоўны рэдактар тыднёвіка «Наша Ніва», адзін з рэдактараў часопісу «Arche», палітычны вязень.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пачынаў творчую дзейнасьць як перакладчык, публіцыст.

Выкладчык Менскага дзяржаўнага лінгвістычнага ўнівэрсытэту (1997—2000).

Сурэдактар часопісу «Arche» ад 1998.

З 1999 году рэдактар газэты «Наша Ніва», у 2000 годзе зьмяніў Сяргея Дубаўца на пасадзе галоўнага рэдактара гэтай газэты — аднаго з апошніх бастыёнаў беларускамоўнай прэсы.

У 2002—2004 гадах быў віцэ-прэзыдэнтам Беларускага ПЭН-Цэнтру.

У 2003 годзе Вацлаў Гавэл перадаў яму прэмію за Грамадзянскія заслугі імя Ганна Эленбоген (ён стаў першым замежнікам, якому была перададзеная гэтая чэская прэмія).

Перакладае з ангельскай, італьянскай, польскай, францускай, украінскай моваў.

8 ліпеня 2021 году разам з іншымі журналістамі «Нашай Нівы» быў арыштаваны нібыта за арганізацыю пратэстаў[1][2]. 12 ліпеня 2021 году сумеснай заяваю дзесяці арганізацыяў, у тым ліку «Вясны», Беларускай асацыяцыі журналістаў, Беларускага Хэльсынскага камітэту, Беларускага ПЕН-цэнтру, быў прызнаны палітычным вязьнем[3][4].

Асабістае жыцьцё[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Жанаты, мае сына Якуба й дачку Ўсьціньню.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]