Сяргей Ракіта

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Сяргей Ракіта
Асабістыя зьвесткі
Імя пры нараджэньні Сяргей Васільевіч Законьнікаў
Псэўданімы Сяргей Ракіта
Нарадзіўся 15 кастрычніка 1909
вёска Ліцьвінава, Холбнянская воласьць, Горацкі павет, Магілёўская губэрня
Памёр 23 сакавіка 1942
станцыя Сухабязводнае(ru), Сямёнаўскі раён(ru), Горкаўская вобласьць, Расейская СФСР, СССР
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці Журналіст
Гады творчасьці 1928—1934
Жанр Паэзія
Мова Беларуская
Дэбют 1928 г. (часопіс «Аршанскі маладняк»)

Сяргей Ракіта (сапр. Сяргей Законьнікаў; 1909, вёска Ліцьвінава, цяпер Зарубскі сельсавет, Дубровенскі раён, Віцебская вобласьць, Беларусь — 1942, ст. Сухабязводнае, цяпер Ніжагародзкая вобласьць, Расея) — беларускі паэт. Іншыя псэўданімы і крыптанімы: Р. С., С. Асот.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся 15 кастрычніка 1909 году ў весцы Ліцьвінава Холбнянскай воласьці, Горацкага павету, Магілёўскай губэрні ў сялянскай сям’і. Скончыў пачатковую школу ў Ліцьвінаве й Новатухінскую школу другой ступені ў 1925 годзе. Быў сакратаром мясцовай камсамольскай ячэйкі, у 1927 выбраны чальцом аршанскага акруговага камітэту ЛКСМБ. Будучы вучнем, пісаў даклады ў Аршанскую акруговую газэту «Камуністычны шлях». У 1929 годзе накіраваны на работу ў рэдакцыю Гомельскай абласной газэты «Палеская праўда». З 1930 году зьяўляўся кіраўніком Гомельскай філіі БелАПП. Служыў у Чырвонай Арміі з 1932году па 1933 год. Працаваў у Менску ў рэдакцыях газэт, на Беларускім радыё, у Дзяржаўным выдавецтве Беларусі, адначасова вучыўся ў Камуністычным інстытуце журналістыкі імя С. М. Кірава. Арыштаваны 20.10.1936 у Менску па адрасе: вул. Гарбарная, д. 33, кв. 8. Асуджаны пазасудовым органам НКВД 5.10.1937 як «член контррэвалюцыйнай нацыянал-фашысцкай арганізацыі» і за «антысавецкую дзейнасьць» да 10 гадоў зьняволеньня. Працаваў на лесапавале ў Горкаўскай вобласьці. Загінуў 23 сакавіка 1942 году. Рэабілітаваны пасьмяротна прэзыдыюмам Вярхоўнага суда БССР 29.12.1954. Асабовая справа Р. № 9935-с з фатаздымкам захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.[1][2]

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сяргей Ракіта дэбютаваў у часопісе «Аршанскі маладняк» пад уласным прозьвішчам вершам, які стаў праграмным на некалькі наступных гадоў жыцьця. Паэт шчыра, натхнёна, усім сваім, талентам служыў ідэі стварэньня новага мастацтва ў барацьбе за перамогу над старым сьветам, ствараючы пры гэтым узоры «пралетарскай паэзіі». Яго жыцьцё й творчасьць непадзельныя ад свайго часу. Гэтым тлумачыцца агітацыйны й дэкляратыўны характар многіх яго вершаў, матывы супрацьпастаўленьня «ганебнага ўчора» «шчасьліваму сёньня». Паэт ня ведаў тады, што гэта быў палон ілюзіяў і мрояў.


« …Шматчаканы новы

Прамяністы дзень.

Дзень ня той, што ўчора

Плакаў недародам

І ў парванай сьвітцы

На марозе стыў—

Новы дзень электрыкі,

Фабрык і заводаў,

Дзень шумліва сьпелых

Ураджайных ніў…

»

—«Аршанскі маладняк», 1928 год, № 7, с. 63

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

1928
  • С. Законьнікаў. «Песні пахавальныя...»: Верш.] / Рэдакцыйная калегія // Аршанскі маладняк: орган Аршанскае філіі Усебеларускага аб'яднанння паэтаў і пісьменнікаў «Маладняк» : часопіс. — Горкі: 1928. — № 7. — С. 63.
  • Пад псэўданімам С. Асот. Рапарт абіральнікам: (Запіскі падарожніка) / Ігнат Шыпіла // Савецкая Беларусь: выданне рэўкому Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі Беларусі : газэта. — Менск: Друкарня Інвалідаў, 21 лістапада 1928.
1929
1930
1931
1932
1933
1934

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]