Перайсьці да зьместу

Саргут

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Sargood
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Saro + Gudo
Іншыя формы
Варыянт(ы) Саргода, Саргот, Сергута, Саргуць, Шэргут, Саркут, Саркуць
Вытворныя формы Сіргут
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Сарґут»

Саргут (Саргуць, Шэргут, Саркут), Саргода (Сергута, Саргот) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Саргуд, Сергуда або Серыкут (Sargood, Sergudo[1], Serecutus[2]) — імя германскага паходжаньня[3][4][5][1]. Іменная аснова -сар- (-сер-) (імёны ліцьвінаў Сарвід, Сарвіла, Сарман; германскія імёны Sarvidis, Sarvilo, Saraman) паходзіць ад гоцкага і германскага sarwa 'зброя'[6], а аснова -гуд- (-год-, -гут-) (імёны ліцьвінаў Готарт, Гудман, Саўгут; германскія імёны Gotard, Gudman, Savegot) — ад гоцкага guþs 'Бог'[7], gôþs 'добры, старанны, пабожны' або *guts 'гот'[8].

У Польшчы адзначаецца прозьвішча Сэргуць (Serguć)[9]

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: obiit Sorguthus frater medici Petri (1428—1475 гады)[10]; землицы их пашные под Островцом а под Соркгутишки (1 студзеня 1515 году)[11]; земли пустовъскихъ Соркутевщину а Милюшевщину (7 красавіка 1525 году)[12]; Ян Саркгутевич (1 ліпеня 1542 году)[13]; z Subaczem Szergutowiczem (4 сьнежня 1554 году)[14]; generosae Elizabetae Sorgotowna (6 жніўня 1568 году)[15]; Sargoda (1784 год)[16]; Łucja Sargutowicz (1825 год)[17]; Justyna Sargut (1841 год)[18].

У 1525 годзе ўпаміналася пустаўшчына Саркуцеўшчына (Соркутевщина) каля Браслава[20].

Саргутовічы — шляхецкі род Смаленскай губэрні[21].

Глядзіце таксама

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. 1 2 Piel J. M., Kremer D. Hispano-gotisches Namenbuch. Der Niederschlag des Westgotischen in den alten und heutigen Personen- und Ortsnamen der Iberischen Halbinsel. — Heidelberg, 1976. S. 247.
  2. Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 15, 1973. S. 19 (265).
  3. Ferguson R. Surnames as a Science. — London, 1883. P. 62.
  4. Harrison H. Surnames of the United Kingdom: A Concise Etymological Dictionary. Vol. 2. — London, 1918. P. 136.
  5. Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. P. 230.
  6. Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  7. Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  8. Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 134.
  9. Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 286.
  10. Rowell S. C. Winning the Living by Remembering the Dead? Franciscan Tactics and Social Change in 15th century Vilnius // Tarp istorijos ir būtovės. Studijos prof. E. Gudavičiaus 70-mečiui. Vilnius, 1999. P. 119.
  11. Lietuvos Metrika. Knyga 9 (1511—1518). — Vilnius, 2002. P. 259.
  12. Lietuvos Metrika. Knyga 12 (1522—1529). — Vilnius, 2001. P. 370.
  13. Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 20.
  14. Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 108.
  15. Lietuvos Metrika. Knyga 530 (8) (1566—1572). — Vilnius, 1999. P. 68.
  16. Spis rodziców dzieci urodzonych w Daugieliszkach w latach 1774—1790
  17. Połusze, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  18. Wilno św. Bartłomieja, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  19. Именной список №732 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. С. 11704.
  20. Описание документов и бумаг, хранящихся в Московском архиве Министерства юстиции. Кн. 21. — М., 1915. С. 294.
  21. Список дворянских родов, внесенных в родословные дворянские книги Смоленской губернии. — Смоленск, 1897. С. 28.