Перайсьці да зьместу

Бугайла

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Bugell
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Bugo + Gelo
Іншыя формы
Варыянт(ы) Бугель
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Бугайла»

Бугайла (Бугель) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Богел або Бугел (Bogel[1], Bugellus[2][3]) — імя германскага паходжаньня[4]. Іменная аснова -буг- (-бук-) (імёны ліцьвінаў Букель, Бугень, Бугар; германскія імёны Bukilo, Bugen, Boger) ёсьць скарочанай формай (гіпакарыстыкам) асновы -бург- (-борг-)[5], а аснова -гайл- (-гал-, -гел-) (імёны ліцьвінаў Відзігайла, Інгела, Монтгайла; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) паходзіць ад гоцкага і бургундзкага gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'[6].

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Bugiel[7].

У Польшчы адзначаецца прозьвішча Бугайла (Bugajło)[8].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Anna Piotrowa Bugayłowa na miejscu Piotra Bugayły… na miejscu Dawida Krysztofowicza Bygayłowicza[9], Józef Bugielewicz[10] (1667 год); Bugayliszki (1744 год)[11]; wsie… Bugiele (1782—1783 гады)[12]; Parafia widzka… Bugiele, wieś Komisji Edukacyjnej (1784 год)[13].

Бугайлы — літоўскі шляхецкі род, які меў уладаньні на Жамойці.

Ляшчэўскія-Бугайлы — літоўскі шляхецкі род[17].

  1. ^ Kleemann S. Die Familiennamen Quedlinburgs und der Umgegend. — Quedlinburg, 1891. S. 21.
  2. ^ Campania (Studi e Testi 97). — Città del Vaticano, 1942. S. 78.
  3. ^ Il Registrum vetus del comune di Sarzana. — Sarzana, 1965. P. 379, 416.
  4. ^ Ferguson R. Surnames as a Science. — London, 1883. P. 97.
  5. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 62.
  6. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  7. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 26.
  8. ^ Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 70.
  9. ^ Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 1. — Warszawa, 2015. S. 294.
  10. ^ Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 1. — Warszawa, 2015. S. 295.
  11. ^ Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
  12. ^ Breslaujos dekanato vizitacija 1782—1783 m. Fontes Historiae Lituaniae, vol. VII. — Vilnius, 2008. P. 57.
  13. ^ Jodczyk K. Opisy parafii diecezji wileńskiej z 1784 roku. T. 1: Dekanat Brasław. — Białystok, 2009. S. 316, 318.
  14. ^ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 5. ― Вильна, 1907. С. 28.
  15. ^ Яўген Анішчанка, Гудишки инвентарь 1759 г. Браславский повет, Архіў гісторыка Анішчанкі, 13 ліпеня 2018 г.
  16. ^ Korzon T. Wewnętrzne dzieje Polski za Stanisława Augusta, 1764—1794. T. 1. — Kraków — Warszawa, 1897. S. 213.
  17. ^ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Б, Згуртаваньне беларускай шляхты