Мінейка (імя)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі

Мінейка (Мініка, Мінка), Менейка (Меніка) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Мініка, Мінка або Меніка (Minnico, Minco, Meniko) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова -мін- (-мен-) (імёны ліцьвінаў Мінят, Асьміна, Гальмін; германскія імёны Miniatus, Osminna, Galmin) паходзіць ад гоцкага minan 'менаваць, памятаць, любіць'[2], minthi 'памяць'[3].

Адпаведнасьць імя Мінейка германскаму імю Minnico, якое ўпамінаецца яшчэ ў VIII стагодзьдзі, сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў[4].

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Menko[5].

У Прусіі бытавала імя Мінека (Меніка): Menike (1353 год)[6], Mineko (1370 год)[7], Mineke (1386 год)[7], Myneke (1389 год)[7]. У 1633 годзе ў Каралявецкім унівэрсытэце навучаўся Martinus Menke, Regiomontanus Borussus[8].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Минеико[9], Минеика[10] (1440—1492 гады); necnon septem homines villanos… Ivan Myenyko (23 лістапада 1470 году)[11]; конюхов… Менеика Правиловича (1514 год)[12]; wies Minikowicze. Tum Minikowicz, syn jego Wojciech… Czep Minikowicz, syn jego Piotr (30 сьнежня 1598 году)[13]; sioło Medziaty… Jakub Minka (8 лістапада 1610 году)[14]; Mineyko Adam… Mineyko Lukasz Jakubowicz na miejscu Jakuba Mineyka (1667 год)[15]; Józef Minichowicz… Piotr Minikowicz (1690 год)[16]; Bernardus Minkiewicz (1701 год)[17].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Мінейкі — парафіяне царквы ў Грушцы (Рэчыччына) на 1857 год[19].

Мінэйкі (Minejko) — прыгонныя зь вёскі Міхалоўкі (Троцкі павет), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі[20].

Мінэйкі (Minejko) — літоўскі шляхецкі род з ваколіцаў Кабыльніку[21].

Мініковічы (Minikowicz) — літоўскі шляхецкі род з ваколіцаў Лынтупаў[22].

Мінейкі гербу Газдава — літоўскі шляхецкі род.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1090, 1125.
  2. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  3. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 169.
  4. ^ Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 3, 1964. P. 161.
  5. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 167.
  6. ^ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 57.
  7. ^ а б в Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 60.
  8. ^ Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. S. 344.
  9. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 20, 33.
  10. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 23.
  11. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 2: 1468—1501. — Kraków, 1939. S. 308.
  12. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 9 (1511—1518). — Vilnius, 2002. P. 292.
  13. ^ Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 505—506.
  14. ^ Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 58.
  15. ^ Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 4. — Warszawa, 2015. S. 140.
  16. ^ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 151, 180.
  17. ^ Die Matrikel des päpstlichen Seminars zu Braunsberg 1578—1798. — Braunsberg, 1925. S. 122.
  18. ^ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego: Spisy. T. 9. Województwo mścisławskie XVI—XVIII wiek. — Warszawa, 2019. S. 83.
  19. ^ Яўген Анішчанка, Грушка церковь Речицкий уезд, Архіў гісторыка Анішчанкі, 11 студзеня 2015 г.
  20. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 284.
  21. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 136.
  22. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 137.