Перайсьці да зьместу

Ганус (імя)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Hanus
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад варыянт Johannes
Іншыя формы
Варыянт(ы) Гануш
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Ганус»

Ганус, Гануш — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Ганус (Hanus, Hannus) — імя германскага паходжаньня[1][2], варыянт імя Ёганэс (Johannes)[3][4].

У граматах полацкіх баяраў і мяшчанаў (у тым ліку ад намесьнікаў Пятра Мантыгердавіча і Алехны Судзімонтавіча) імя Ганус часам ужываецца датычна мясцовых жыхароў (Митька Ганусович[5]), але часьцей — да рыскіх немцаў: Ганус Пилипович[6] або Ганус(ъ) Филипович(ъ)[7] датычна Ёгана Зольтрумпа (Johan Philipsen), Ганусъ Смольбех[8] датычна Ганса Смольбэха (Hans Smolbech, Hans Smalbeke), Ганусъ Шепель[9] датычна Ягана Шэпэля[10] (Hans Schepel), Ганусъ Красныи датычна Ганса Шонінга (Hans Schöne[r], Johan Schonynck), Ганусъ Борхъ[11].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ганусы з Лабунова (Родъ Ганусовъ з Лабунова) — ковенскія баяры, якія ўпамінаюцца ў попісе войска ВКЛ 1567 году[49], у грамаце вялікага князя Жыгімонта Аўгуста ад 15 верасьня 1568 году (з роду Ганусов з Лабунова Стасю Матеевичу, Миколаю Станиславовичу, Андрею Рославовичу), і ў рэестры падымнага Троцкага ваяводзтва 1690 году (Ród Hanusewiczów[50]).

Ганусы (Hanus) гербу Радван, Ганусовічы (Hanusowicz) гербу Радван і Ганушэвічы (Hanuszewicz) гербу Ліс — літоўскія шляхецкія роды[51].

У XVI ст. існавалі двор-маёнтак Ганусішкі або Ганушышкі (Ганусишки, Ганушишки) у Жамойцкім старостве, поле-маёнтак і маёнтак Ганусавічы (Ганусовичи) у Ковенскім павеце і Жамойцкім старостве, а таксама «зямля» Ганусаўшчызна (Ганусовщизна) у Жамойцкім старостве[52]. У 1610 годзе ўпаміналася сяло Ганусавічы ва Ўпіцкім павеце[53].

На гістарычнай Ковеншчыне існуе вёска Ганусевічы, на гістарычнай Наваградчыне — вёска Ганусаўшчына, на гістарычнай Троччыне — мястэчка Ганусішкі.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Кравченко Л. О. Прізвища Лубенщини. — Київ, 2004. С. 41.
  2. ^ Львів: історичні нариси. — Львів, 1996. С. 70.
  3. ^ Hanus, Nordic Names
  4. ^ Dahl A. Navnabókin. — Forlagið Fannir, 2005.
  5. ^ Полоцкие грамоты XIII — начала XVI в. Т. 1. — М., 2015. С. 549, 627.
  6. ^ Полоцкие грамоты XIII — начала XVI в. Т. 1. — М., 2015. С. 249—250, 312, 326, 341.
  7. ^ Полоцкие грамоты XIII — начала XVI в. Т. 1. — М., 2015. С. 287, 359.
  8. ^ Полоцкие грамоты XIII — начала XVI в. Т. 1. — М., 2015. С. 337, 340.
  9. ^ Полоцкие грамоты XIII — начала XVI в. Т. 1. — М., 2015. С. 349, 377—378.
  10. ^ Полоцкие грамоты XIII — начала XVI в. Т. 2. — М., 2015. С. 165.
  11. ^ Полоцкие грамоты XIII — начала XVI в. Т. 1. — М., 2015. С. 359—360, 368—369, 385, 396, 815.
  12. ^ Codex epistolaris Vitoldi. — Cracoviae, 1882. S. 73.
  13. ^ Codex epistolaris Vitoldi. — Cracoviae, 1882. S. 961
  14. ^ Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. S. 702.
  15. ^ Codex epistolaris Vitoldi. — Cracoviae, 1882. S. 226.
  16. ^ Petrauskas R. Der Frieden im Zeitalter des Krieges: Formen friedlicher Kommunikation zwischen dem Deutschen Orden und dem Großfürstentum Litauen zu Beginn des 15. Jahrhunderts // Annaberger Annalen über Litauen und deutsch-litauische Beziehungen. Nr. 12, 2004. S. 37.
  17. ^ Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.. — 2-е выд. — Смаленск, 2014. С. 321.
  18. ^ Archiwum książąt Lubartowiczów Sanguszków w Sławucie. T. 1, 1366—1506. — Lwów, 1887. S. 73.
  19. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 271.
  20. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 2: 1468—1501. — Kraków, 1939. S. 372.
  21. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 3: 1501—1507. — Kraków, 1948. S. 768.
  22. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 3: 1501—1507. — Kraków, 1948. S. 638—639.
  23. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 2: 1468—1501. — Kraków, 1939. S. 448.
  24. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 2: 1468—1501. — Kraków, 1939. S. 475, 525—527.
  25. ^ Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.. — 2-е выд. — Смаленск, 2014. С. 247.
  26. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 21.
  27. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 41.
  28. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 45.
  29. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 4 (1479—1491). — Vilnius, 2006. P. 29.
  30. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 6 (1494—1506). — Vilnius, 2007. P. 178.
  31. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 6 (1494—1506). — Vilnius, 2007. P. 218.
  32. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 4 (1479—1491). — Vilnius, 2006. P. 265.
  33. ^ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 2: 1468—1501. — Kraków, 1939. S. 543, 565.
  34. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 8 (1499—1514). — Vilnius, 1995. P. 234—235.
  35. ^ Popisy wojskowe pospolitego ruszenia Wielkiego Księstwa Litewskiego (1524—1566). — Białystok, 2018. S. 11.
  36. ^ Акты Литовско-Русского государства. Вып. 1. ― М., 1899. С. 213.
  37. ^ Метрыка Вялікага Княства Літоўскага: Кніга 560 (1542 год). — Менск, 2007. С. 52—55.
  38. ^ Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. С. 116.
  39. ^ Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 2. — Вильна, 1882. С. 106, 113, 120.
  40. ^ Ревизия Кобринской экономии: составленная в 1563 году королевским ревизором Дмитрием Сапегой. — Вильна, 1876. С. 35.
  41. ^ Klovas M., Meilus T. Vilniaus magistratui pavaldžių vakarinių priemiesčių ir palivarkų 1566 m. pagalvės ir 1596 m. nekilnojamojo turto laikytojų mokesčių mokėtojų sąrašai // Lietuvos istorijos metraštis. 2015/1. P. 172.
  42. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 624.
  43. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 739.
  44. ^ Jablonskis K. Archyvinės smulkmenos // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 415.
  45. ^ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 10. ― Вильна, 1913. С. 92.
  46. ^ Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 20. — Вильна, 1892. С. 125.
  47. ^ Гардзееў Ю. Гродзенскі Рынак у XVI—XVIII ст. (праблемы соцыятапаграфічнага развіцця) // Краязнаўчыя запіскі. Вып. 5. — Горадня, 2000. С. 80—104, 157—163.
  48. ^ Гарадзенскі палімпсест — 2009. Дзяржаўныя ўстановы і палітычнае жыццё. XVI—XX ст. Матэрыялы міжнароднай навуковай канферэнцыі (Горадня, 7 лістапада 2009 г.) / Пад рэдакцыяй А. Смаленчука, Н. Сліж. — Беласток, 2009. С. 98, 100, 103—104.
  49. ^ Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 729.
  50. ^ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo trockie 1690 r. — Warszawa, 2000. S. 146.
  51. ^ Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 3. — Rzeszów, 2001. S. 114.
  52. ^ Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. С. 66.
  53. ^ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 9. ― Вильна, 1912. С. 15.