Тацяна Сівец

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Тацяна Сівец
Тацяна Мікалаеўна Сівец
SivecT.jpg
Асабістыя зьвесткі
Нарадзілася 23 чэрвеня 1982
Менск
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці паэтка, перакладчыца, журналістка
Жанр Паэзія
Мова беларуская мова
Дэбют 1998 (газэта «Сям’я»)
naya1982.livejournal.com

Тацяна Сівец (нар. 23 чэрвеня 1982, Менск) — беларуская журналістка, паэтка, перакладчыца.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Скончыла факультэт беларускай філялёгіі і культуры БДПУ ім. М. Танка (2005), атрымаўшы спэцыяльнасьць настаўніка ангельскай мовы, беларускай мовы і літаратуры. Асьпірантка Інстытуту літаратуры ім. Я. Купалы НАНБ. Супрацоўніца радыёстанцыі «Беларусь». Сябра Саюзу пісьменьнікаў Беларусі (з 2003). Пачала пісаць вершы ў 1997 г., дэбютавала ў друку ў 1998 (газэта «Сям’я»).

З 2011 году — галоўны рэдактар рэспубліканскага моладзёвага часопіса «Маладосць». З 1 сьнежня 2011 году — галоўны рэдактар газэты «Літаратура і мастацтва» (стала першай жанчынай на пасадзе кіраўніка выданьня.

З 2012 па 2016 год — сябра Прэзыдыюму Праўленьня Саюзу пісьменьнікаў Беларусі.

З 14 верасьня 2015 году — першы намесьнік галоўнага рэдактара газэты «Медыцынскі веснік». З 14 чэрвеня 2016 году — галоўны рэдактар газэты «Медыцынскі веснік».

З кастрычніка 2016 году — ганаровы член Саюзу пісьменьнікаў Азэрбайджану. З 27 сьнежня 2016 году — старшыня Міжнароднага фонду Янкі Купалы[1].

Перакладчыца на беларускую мову любоўнае паэзіі Элізабэт Барэт Браўнінг.

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2013 год — літаратурная прэмія «Залаты купідон» у галіне дзіцячай літаратуры, за кнігу «Куды прапала малпа Маня?»[2]
  • 2015 год — п’еса Тацяны Сівец «Не расказвай мне казкі» па выніках конкурсу драматургіі «Новая назва» (арганізатар — «Беларускі рэспубліканскі тэатар юнага гледача» была названа найцікавай сярод п’ес для дзяцей ад 9 да 12 гадоў[3]
  • 2016 год — зборнік вершаў «Разняволенасць» Тацяны Сівец увайшоў у ТОП-5 кніг аўтараў-жанчын ад Выдавецкага Дома «Звязда»[4].

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Праляцець па вясёлцы» (кніга паэзіі) (2002)
  • «Ліпеньская навальніца» (кніга паэзіі) (2003)
  • «Таму, хто знойдзе» (вершы, проза, п’есы, пераклады; Менск, 2007)
  • «Разняволенасць» (РВУ «Выдавецкі дом "Звязда"», 2016 г.) — зборнік уласных вершаў паэткі, а таксама пераклады Тацяны Сівец аўтараў з Азэрбайджана, Казахстана, Украіны, Расеі, Славаччыны, іншых краінаў.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Мак-Мілін А. Лірычны парыў. Таццяна Сівец // Рунь. Маладыя беларускія паэты пачатку ХХІ стагоддзя. — Мн.: Кнігазбор, 2016. — 236 с. — ISBN 978-985-7144-43-3

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Бабовіч В. (25 студзеня 2017) Як словы пакінуць мяне, то хіба застанецца мова. СБПраверана 27 студзеня 2017 г. Архіўная копія ад 26 студзеня 2017 г.
  2. ^ Яна Явіч Вітаем, пераможцы! // Літаратура і мастацтва : газэта. — Мн.: РВУ «Звязда», 5 верасьня 2014. — В. 4784. — № 35. — С. 3.
  3. ^ Вынікі конкурсу драматургіі “Новая назва”. БРТЮГ (31 сьнежня 2015). Праверана 11 лютага 2016 г.
  4. ^ Топ-5 кніг аўтараў-жанчын ад Выдавецкага Дома “Звязда”. Звязда (5 сакавіка 2016). Праверана 5 сакавіка 2016 г. Архіўная копія ад 5 сакавіка 2016 г.