Галінт
Выгляд
| Ґалінт лац. Galint / Halint | |
| Galind | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Galo + Lindis |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Ґалінт» | |
Галінт — мужчынскае імя.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Гайлінда, Гелінда, Галінда або Галінд (Geilindis, Gelinda, Galinda[1], Galindo[2], Galind[3]) — імя германскага паходжаньня[4]. Іменная аснова -гайл- (-гал-, -гел-) (імёны ліцьвінаў Відзігайла, Інгела, Монтгайла; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) паходзіць ад гоцкага і бургундзкага gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'[5], а аснова -лінд- (-лінт-, -ленд-) (імёны ліцьвінаў Ліндзік, Ліндзін; германскія імёны Lindicke, Lendinus) — ад стараверхненямецкага linta 'ліпавы (шчыт)'[6].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Степановая Кголинтовича (1528 год)[7].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Сьцяпаная Галінтавіча — баярыня Вількамірскага павету, якая ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
Глядзіце таксама
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. P. 437.
- ↑ Jungfer J. Germanisches aus Spanien // Politisch-Anthropologische Monatsschrift für Praktische Politik, für Politische Bildung und Erziehung auf Biologischer Grundlage. Jahrgang 6. — Leipzig, 1908. S. 705.
- ↑ Köbler G. Gotisches Wörterbuch. — Leiden — Köln, 1989.S. 698.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 568.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
- ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 174.
- ↑ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 73.