Падбярэзьзе (Віленскі павет)

Падбярэзьзе
лац. Padbiareźzie
лет. *Paberžė*
	Падбярэзьзе; лац. Padbiareźzie; лет. Paberžė
	Населены пункт
	Касьцёл
	Герб
Краіна	Летува
Павет	Віленскі
Раён	Віленскі
Першыя згадкі	1484
Дата заснаваньня	1484
Часавы пас	UTC+2; UTC+3 (летні час);
Каардынаты	54°56′50″ пн. ш. 25°14′20″ з. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць	919 чал. (2011)
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Паштовы індэкс	LT-14031
	Падбярэзьзе на мапе Летувы Падбярэзьзе

Гэтая назва мае некалькі сэнсаў. Калі вас цікавяць іншыя сэнсы, глядзіце таксама Падбярэзьзе.

Падбярэзьзе (лет. Paberžė) — вёска ў Летуве, на рацэ Даўлі. Цэнтар староства Віленскага раёну Віленскага павету. Насельніцтва на 2011 год — 919 чалавек. Знаходзіцца на поўнач ад Вільні.

Гісторыя

Першы пісьмовы ўпамін пра Падбярэзьзе датуецца 1484 годам, калі яно ўваходзіла ў склад Віленскага павету Віленскага ваяводзтва. У 1503 годзе тут збудавалі касьцёл.

У XVI ст. Падбярэзьзе ўпамінаецца як мястэчка, якое знаходзілася ў валоданьні біскупаў віленскіх.

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Падбярэзьзе апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, у Віленскім павеце Віленскай губэрні. У 2-й палове XIX ст. у мястэчку было 67 будынкаў. У 1900 годзе тут збудавалі царкву-мураўёўку.

За часамі Першай сусьветнай вайны ў 1915 годзе Падбярэзьзе занялі войскі Нямецкай імпэрыі.

25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Падбярэзьзе абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У 1920 годзе мястэчка апынулася ў складзе Сярэдняй Літвы, у 1922 годзе — у складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі.

З пачаткам Другой сусьветнай вайны ў верасьні 1939 году ўлады СССР перадалі мястэчка Летуве.

XIX стагодзьдзе: ~1887 год — 1119 чал., зь іх 432 каталікі, 129 праваслаўных і 558 юдэяў^[1]
XXI стагодзьдзе: 2011 год — 919 чал.

^ Krzywicki J. Podbrzeź (1) // Słownik geograficzny... T. VIII. — Warszawa, 1887. S. 364.