Перайсьці да зьместу

Баргайла

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Bargel
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Baro + Gelo
Іншыя формы
Варыянт(ы) Баргаль
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Баргайла»

Баргайла, Баргаль — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Бара (Baro) і Гайла або Гела (Gailo, Gelo) — імёны германскага паходжаньня[1][2]. Іменная аснова -бар- (-бор-) (імёны ліцьвінаў Барвід, Барвін, Вісбар; германскія імёны Barvid, Barwin, Wisbar) паходзіць ад гоцкага bara, baur 'чалавек, дзіця' (літаральна — «народжаны»), а аснова -гайл- (-гал-, -гел-) (імёны ліцьвінаў Відзігайла, Інгела, Монтгайла; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і бургундзкага gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'[3]. Такім парадкам, імя Баргайла азначае «народжаны жвавым»[4].

Імя Bargel (Bargyel, Bargol) адзначалася ў Польшчы ў 1376, 1383, 1445, 1453, 1469, 1482, 1491 і 1498 гадох[5], у XVI—XVIII стагодзьдзях — прозьвішча Bargiel (Bargieł)[6].

У Польшчы адзначаецца прозьвішча Bargiełło[7].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: три чоловеки у Кнетох: Свирутии а Боркгаилова жона (1440—1492 гады)[8]; Valentinus Bargelus Novo Samborensis Roxolanus (1602 год)[9]; (Ka)zymier(z) Bargayłło z Korklan… Kr(z)ysztoph Bargayłło s Korklan… Alexander Bargayłło (15—23 і 20 кастрычніка 1655 году)[10]; Adam Bargaylo… Aleksander Bargaylo… Jan Bargaylo… Kazimierz Bargaylo… Krzysztof Wojciechowicz Żagowicza Bargaylo (1667 год)[11]; Jan Bargayło (1690 год)[12].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У актах Вялікага Княства Літоўскага ўпамінаўся маёнтак Баргалішкі[13].

Баргалі — парафіяне царквы ў Грушцы (Рэчыччына) на 1857 год[14].

Баргайлы (Bargajłło) — літоўскі шляхецкі род[15].

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 80.
  2. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 567.
  3. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 16—17.
  4. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 19.
  5. ^ Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 1. — Wrocław, 1965—1967. S. 93.
  6. ^ Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku. T. 1: A—G. — Kraków, 2007. S. 220.
  7. ^ Smoczyński W. Les Noms de famille polonais d’origine lituanienne // Proceedings of the Thirteenth International Congress of Onomastic Sciences, Cracow, August 21—25, 1978 / edited by Kazimierz Rymut. Vol. 2. — Kraków, 1982. P. 439.
  8. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 50.
  9. ^ Blažejovskyj P. Ukrainian and Armenian Pontifical Seminaries of Lviv (1665—1784). — Rome, 1975. P. 55.
  10. ^ Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 306—307, 322.
  11. ^ Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 1. — Warszawa, 2015. S. 101.
  12. ^ Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 93.
  13. ^ Indeks alfabetyczny miejscowości dawnego wielkiego Księstwa Litewskiego: A—K (Abakanowicze — Kujany). Wilno, 1929. S. 13.
  14. ^ Яўген Анішчанка, Грушка церковь Речицкий уезд, Архіў гісторыка Анішчанкі, 11 студзеня 2015 г.
  15. ^ Polska encyklopedja szlachecka. T. 4. — Warszawa, 1936. S. 141 .

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]