Перайсьці да зьместу

Радавін

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Radowin
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Rado + Wino
Іншыя формы
Варыянт(ы) Радзівін, Радвін, Радзьвін
Зьвязаныя імёны Winirad
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Радавін»

Радаві́н (Радзівін), Радвін (Радзьвін) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Радавін, Радэвін, Радвін або Ратвін (Radowin, Radewin[1], Radwin, Radwinus[1], Ratwin) і Вінірад (Winirad) — імёны германскага паходжаньня[2][1]. Іменная аснова -рад- (-рат-) (імёны ліцьвінаў Радзівіл, Раталт, Конрад; германскія імёны Ratwilius, Ratolt, Konrad) паходзіць ад гоцкага *rêþs[3], германскага rad- 'рада'[4], а аснова -він- (імёны ліцьвінаў Бутвін, Людвін, Монтвін; германскія імёны Butwin, Liuduin, Mondawin) — ад гоцкага wins 'сябар'[5].

У Прусіі бытавала імя Radwen[6].

У Польшчы ў 1557 годзе і XVII ст. адзначалася прозьвішча Radziwin (Radivinus)[7].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: села Радвиновичовъ (1554 год)[8]; у того екстракту, при печати притисненой, подписъ рукъ тыми словы: Въ небытности пана Себастіана Корижни, писара кгродского Виленского, Станиславъ Бартломеевичъ Радвинъ Ивановичъ (22 сьнежня 1580 году)[9]; Село Борки. <…> Радовинъ Телятиновичъ отчичь волока, сыны его два Миколай и Якубъ (26 кастрычніка 1609 году)[10]; Andrzey y Michał Radziwinowiczowie zachoże stolarze (1738 год)[11]; Anna Radzwinowicz (1798 год)[12]; Marianna Anna Radziwinowicz (1804 год)[13].

Радзівіновічы — літоўскі шляхецкі род[17].

На 1905 год існаваў фальварак Ратвіншчына ў Пружанскім павеце Гарадзенскай губэрні[18].

На 1910 год існавала лясная вартоўня Радвіна ў Гомельскім павеце Магілёўскай губэрні[19].

Глядзіце таксама

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. 1 2 3 Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 182.
  2. Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1219, 1616.
  3. Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 193.
  4. Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  5. Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  6. Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 81.
  7. Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku. T. 4: Pl—St. — Kraków, 2013. S. 199.
  8. Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 8. — Вильна, 1870. С. 41.
  9. Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 5. — Вильна, 1871. С. 137.
  10. Археографический сборник документов, относящийся к истории Северо-Западной Руси. Т. 1. — Вильна, 1867. С. 240.
  11. Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 27. — Витебск, 1898. С. 169.
  12. Grodno św. Franciszka Ksawerego (Fara), Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  13. Grodno św. Franciszka Ksawerego (Fara), Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  14. Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 4. ― Вильна, 1905. С. 263.
  15. Яўген Анішчанка, Жордели инвентарь 1809 в Ошмянском повете пана Т. Гана, Архіў гісторыка Анішчанкі, 27 красавіка 2019 г.
  16. Bozik E. Bohaterowie sprzed 150 lat // Powstanie 1863. Podlaskie epizody. — Supraśl, 2014. S. 370.
  17. Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Р, Згуртаваньне беларускай шляхты
  18. Указатель населенным местностям Гродненской губернии, с относящимися к ним необходимыми сведениями. — Гродна, 1905. С. 124.
  19. Список населенных мест Могилевской губернии. — Могилев, 1910. С. 43.