Радзілавічы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Радзілавічы
трансьліт. Radzilavičy
Першыя згадкі: 1520
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Гомельская
Раён: Лельчыцкі
Сельсавет: Радзілавіцкі
Вышыня: 149 м н. у. м.
Насельніцтва: 812 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2356
Нумарны знак: 3
Геаграфічныя каардынаты: 51°40′10″ пн. ш. 27°32′53″ у. д. / 51.66944° пн. ш. 27.54806° у. д. / 51.66944; 27.54806Каардынаты: 51°40′10″ пн. ш. 27°32′53″ у. д. / 51.66944° пн. ш. 27.54806° у. д. / 51.66944; 27.54806
Радзілавічы на мапе Беларусі ±
Радзілавічы
Радзілавічы
Радзілавічы
Радзілавічы
Радзілавічы
Радзілавічы

Ра́дзілавічы[1] (таксама — Радзі́лавічы[2], Радзіві́лавічы[1][3]; з 1931 году — Дзяржы́нск[1]) — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, на левым беразе ракі Рова (Плаў), за 14 км на паўднёвы захад ад Букчы, за 75 км на захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў. Радзілавічы ўваходзяць у склад і зьяўляюцца цэнтрам Радзілавіцкага сельсавету.

Назва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Паводле меркаваньняў старажылаў вёскі, назва ўзьнікла ад імя пана, які быў родзічам князя Радзівіла[Крыніца?].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Упершыню згадваюцца ў 1520 року, як сяло ў складзе Вялікага Княства Літоўскага, зьяўлялася ўласнасьцю вялікага гетмана літоўскага Канстантына Астроскага. У 1777 року ў сяле пабудаваная драўляная царква.

З 20 жніўня 1924 року — цэнтар сельсавету. У 1931 року Радзілавічы перайменаваныя ў Дзяржынск.

У чэрвені 1943 року нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі вёску і загубілі 13 жыхароў.

Мікравёскі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Традыцыйная вёска дзеліцца на 4 мікравёскі[Крыніца?]:

Акрамя гэтага цэнтар вёскі называюць «Сяло».

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • XIX стагодзьдзе: 1886 рок — сяло і маёнтак: 53 двары, 298 жыхароў; 1888 рок — сяло і маёнтак: 69 двароў
  • XX стагодзьдзе: 1909 рок — сяло: 116 двароў і каля 670 жыхароў; фальварак: 2 двары, 12 жыхароў; 1923 рок — 898 жыхароў; 1940 рок — 187 двароў, 570 жыхароў; 1971 рок — 399 двароў, 1668 жыхароў; 1998 рок — 358 двароў, 1116 жыхароў; 1999 рок — 1076 жыхароў; 2000 рок — 368 двароў, 1070 жыхароў
  • XXI стагодзьдзе: 2010 год — 812 жыхароў

Інфраструктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У вёсцы знаходзіцца лясьніцтва, рамонтныя майстэрні, сярэдняя школа, бібліятэка, аддзяленьне сувязі, аўтаматычная тэлефонная станцыя, фэльчарска-акушэрскі пункт, дзіцячы сад, аддзяленьне ААТ «Беларусбанк», 3 крамы. Цэнтар камунальнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «На варце».

Інфармацыя для турыстаў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Страчаная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Драўляная царква

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б в Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf) С. 216
  2. ^ Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 2, кн. 2. Гомельская вобласць / С.В. Марцэлеў; рэдкал.: Г.П. Пашкоў (гал. рэд.) [і інш.]. — Менск: БелЭн, 2005. — 520 с.: іл. ISBN 985-11-0330-6. С. 18
  3. ^ Краткий топонимический словарь Белоруссии / В.А. Жучкевич. — Менск: Изд-во БГУ, 1974. — 448 с. С. 98

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Лельчыцкага р-на. — Менск: Паліграфафармленне, 2002. — 606 с.: іл. ISBN 985-6351-13-8.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]