Перайсьці да зьместу

Мірэйка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Mirica
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Miro + суфікс з элемэнтам -к- (-k-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Мярэйка, Марэйка, Мірка, Мерка
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Мірэйка»

Мірэйка (Мірка), Мярэйка (Мерка), Марэйка — мужчынскае імя.

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Мірыка, Мерыка або Марыка (Mirica, Merica, Maricho) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова -мер- (-мар-, -мір-) (імёны ліцьвінаў Маргела, Валадзімер, Нетымер; германскія імёны Mergell, Waldmer, Nitimerus) паходзіць ад гоцкага і бургундзкага meris 'славуты, выбітны'[2].

У Прусіі бытавала імя Мерыка (Мірыка, Мірка): Merike (1359 і 1360 гады)[3], Mircke (1360 год)[4], Miriko (1387 год)[5]. У 1650 годзе ў Каралявецкім унівэрсытэце навучаўся Christophorus Marich, Borussus[6].

У Польшчы (Памяранія) у 1570 годзе адзначалася імя Marika[7].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: через старые рубежи, Мереику речку… Мереику (16 траўня 1496 году)[8]; homines kmethones videlicet Myerko (9 студзеня 1522 году)[9]; Грицъ Миреиковичъ (1528 год)[10]; s Janem Mirichem (1563 год)[11]; Mirki (1744 год)[12]; krewny Mirko (28 сьнежня 1778 году)[13]; zaścianek Merejkiszki (1782—1784 гады)[14].

Марэйкі (Morejko) — прыгонныя зь вёскі Сакавічаў (Ашмянскі павет), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі[16].

  1. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1102.
  2. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  3. ^ Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. S. 638.
  4. ^ Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. S. 639.
  5. ^ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 60.
  6. ^ Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. S. 510.
  7. ^ Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku. T. 2: H—Mą. — Kraków, 2009. S. 428.
  8. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 85.
  9. ^ Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 9.
  10. ^ Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 172.
  11. ^ Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 2. — Вильна, 1882. С. 352.
  12. ^ Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
  13. ^ Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 35. — Вильна, 1910. С. 236.
  14. ^ Pabaisko dekanato vizitacija 1782—1784 m.: atlikta Vilniaus vyskupo Ignoto Jokūbo Masalskio parėdymu. — Vilnius, 2010. P. 168.
  15. ^ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 5. ― Вильна, 1907. С. 29.
  16. ^ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 309.