Перайсьці да зьместу

Балдыка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Baldiko
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Bald + суфікс з элемэнтам -к- (-k-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Бальдыка, Балдык, Болдык, Бальцік, Больцік, Болцік, Болтка
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Балдыка»

Балдыка (Болдыка, Болдык), Бальдыка (Бальцік, Больцік) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Балдыка або Балтык, пазьней Бальдыка (Baldiko[1], Baltichus, Baldicke[1]) — імя германскага паходжаньня[2][1]. Іменная аснова -балд- (-болд-, -болт-) (імёны ліцьвінаў Бірыбольд, Румбольд, Рыбалт; германскія імёны Beribald, Rumbold, Ribald) паходзіць ад гоцкага *balth, стараверхненямецкага bald 'сьмелы, адважны'[3][4].

Адпаведнасьць імя Баўдзейка германскаму імю Baltichus (Baldiho) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў[5].

Пад 1446 годам у Польшчы адзначалася вёска Baldiky (пазьнейшая Bełdyki) каля Макава Мазавецкага (цяпер Мазавецкае ваяводзтва)[6].

У Прусіі адзначалася прозьвішча Baldich[7].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Станиславъ Балъдыка самъ. Матеи Балдычичъ самъ (1528 год)[8]; Bołdyka (1571 год)[9]; Balcikowna (1671—1681 гады)[10]; Piotrok Boltcik, słobożanin. Syn — Ambros. Bracia: Symon, Iwan (1722 год)[11]; Ignacy Bałdyk (1814 год)[12]; Anna Bołtko (1820 год)[13]; Antonina Bołtkiewicz (1831 год)[14]; Barbara Bołcik (1834 год)[15].

Болдыкі (Bołdyk) гербу Юнчыклітоўскі шляхецкі род[17].

Бальдыка (Baldyka) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў[18].

У актах Вялікага Княства Літоўскага ўпаміналася вёска Болдзікава (Болдиково) у Амсьціслаўскім ваяводзтве[19].

  1. 1 2 3 Heintze A. Die deutschen Familien-Namen, geschichtlich, geographisch, sprachlich. — Halle, 1903. S. 106.
  2. Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 236.
  3. Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 50.
  4. Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 10.
  5. Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 1, 1964. P. 18.
  6. Непокупный А. П. Названия ятвяжских сел на -ища в галицкой части Ипатьевской летописи // Балто-славянские этноязыковые контакты. — Москва, 1980. С. 172.
  7. BALDICH, Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)
  8. Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 года. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 131.
  9. Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku. T. 1: A—G. — Kraków, 2007. S. 243.
  10. Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 122.
  11. Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 27. — Витебск, 1898. С. 292.
  12. Pohost (gr.-kat.), Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  13. Słonim, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  14. Słonim, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  15. Słonim, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  16. 1 2 Беларусь: жертвы сталинских репрессий, Белорусский «Мемориал»
  17. Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 6. — Rzeszów, 2006. S. 48.
  18. Professor Jerzy Wisniewski, List of the XIXth century Suvalki region family names, Suwalki Genealogical Society
  19. Indeks alfabetyczny miejscowości dawnego wielkiego Księstwa Litewskiego: A—K (Abakanowicze — Kujany). Wilno, 1929. S. 31.