Перайсьці да зьместу

Велейка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Weleka
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Welo + суфікс з элемэнтам -к- (-k-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Веліка, Велека, Вялейка
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Велейка»

Ве́лейка (Ве́лека, Ве́ліка) або Вяле́йка — мужчынскае імя.

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Веліка або Велека (Weliko, Weleka) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова вел- (імёны ліцьвінаў Велют, Вяльмонт, Велерат; германскія імёны Welut, Welamunt, Welarat) паходзіць ад стараісьляндзкага welja 'абіраць' або стараангельскага wela 'багацьце, дастатак'[2].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: а Станеву землю Велеиковича (21 чэрвеня 1510 году)[3]; у Лесницъкомъ селе осмънадцат служоб людеи, на имя… Можель Великович (23 траўня 1539 году)[4]; Kurylo a Waszko Wieliekowiczy (1558 год)[5]; Marianna Wielikowa (1688 год)[6]; Eva Wielikowa (1722 год)[7]; Wieleyka (1744 год)[8]; Catharina Weleykowa (26 траўня 1788 году)[9].

На гістарычнай Ашмяншчыне існуе места Вялейка.

  1. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1551.
  2. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 220.
  3. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 8 (1499—1514). — Vilnius, 1995. P. 358.
  4. ^ Lietuvos Metrika. Knyga 20 (1536—1539). — Vilnius, 2010. P. 263.
  5. ^ Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. С. 116.
  6. ^ Obst J. Rachunki miasta Wilna // Litwa i Ruś. Z. 7—9, 1913. S. 114.
  7. ^ Pasvalio Šv. Jono Krikštytojo parapijos jungtuvių įrašai 1706—1729 m., Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA
  8. ^ Diecezja Wileńska, 1744, Pawet, 20 лютага 2011 г.
  9. ^ Sẽnosios Pasvalio bažnyčios knygos. IX. 1788—1794 metų mirties metrikų knyga. — Savilaida, 2016. P. 74.