Гілейка
| Ґілейка лац. Gilejka / Hilejka | |
| Gilleke | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Gilo + суфікс з элемэнтам -к- (-k-) |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Гілік, Кілейка |
| Вытворныя формы | Гелейка |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Ґілейка» | |
Гілейка (Гілік, Кілейка) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Гілека (Gilleke) — імя германскага паходжаньня[1][2]. Іменная аснова -гіл- (-кіл-) (імёны ліцьвінаў Гілін, Гілімонт, Таўцігіл; германскія імёны Gillin, Gilmondus, Theudigilius) паходзіць ад германскага Gisala, Gisila 'патомак, нашчадак'[3].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: у Василишскомъ повете… земль, Килеиковщины (4 кастрычніка 1499 году)[4]; Laboriosis Joanne Gileyko, Stephanus Gileyko (1743 год)[5]; Anna Kileyko (1756 год)[6]; Magdalena Gilik (1799 год)[7]; Anna Gilejko (1837 год)[8]; Jan Kilejko (1844 год)[9].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Станіслаў Гілейка — дайлідзкі валасны старшыня ў Беластоцкай воласьці на 1905 год[10]
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Brons B. Friesische Namen und Mitteilungen darüber. — Emden, 1877. S. 45.
- ↑ Seibicke W. Historisches deutsches Vornamenbuch. Bd. 2. — Berlin, 1998. S. 181.
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 70.
- ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 6 (1494—1506). — Vilnius, 2007. P. 221.
- ↑ Dacewicz L. Antroponimia Białegostoku w XVII—XVIII wieku. — Białystok, 2001. S. 115.
- ↑ Grodno św. Franciszka Ksawerego (Fara), Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Międzyrzecz, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Oszmiana, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Międzyrzecz, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Памятная книжка Гродненской губернии на 1905 год. — Гродна, 1905. С. 80, 253.